10 بازیکن خارق العاده ای که دوران اوج کوتاهی داشتند؛ شگفت انگیزان موقت!

10-بازیکن-خارق-العاده-ای-که-دوران-اوج-کوتاهی-داشتند؛-شگفت-انگیزان-موقت

وبسایت رسمی برنامه نود - تاریخ فوتبال مملو از ستارگان و بازیکنانی است که بالا و پایین های بسیاری را در این ورزش سپری کردند، اما برخی ستارگان در مقطعی کوتاه توانستد دوران پر شکوهی برای خود، باشگاه و تیم های ملی کشورشان رقم بزنند.

به گزارش وبسایت نود، ستارگان بزرگی در دنیای فوتبال حضور داشته اند که کوتاه بودن دوران درخشش و اوج فوتبال آنها همواره موجب حسرت علاقه‌مندان به این ورزش و همچنین هواداران آن بازیکن است. وب سایت Independent در یادداشتی 10 ستاره بزرگ فوتبال که دوران اوج کوتاهی را سپری کردند را بررسی کرده است که در زیر به آنها می پردازیم.

وسلی اسنایدر
دوران طلایی: از 2008 تا 2010

در تابستان 2009 رئال مادرید تبدیل به پر خرج ترین تیم تاریخ فوتبال در یک پنجره نقل و انتقالاتی شد و بازیکنان بسیار خوبی را جذب کرد و همین موضوع سبب شد بازیکنانی زیادی از این باشگاه جدا شوند. در همان زمان، ژوزه مورینیو پس از قهرمانی سری آ در نخستین فصل حضور خود در اینتر، در تدارک تقویت و ارتقای تیم خود بود. به همین دلیل او وسلی اسنایدر هلندی را که دورانی ناموفق را در مادرید سپری کرده بود با رقم 15 میلیون یورو به خدمت گرفت. و این دقیقا همان چیزی بود که اینتر نیاز داشت.

اسنایدر در فتح سه گانه تاریخی اینتر در سال 2010 نقشی کلیدی ایفا کرد و در لیگ قهرمانان اروپا برابر تیم های چلسی و بارسلونا و در نهایت در فینال برابر بایرن مونیخ خوش درخشید. در تابستان همان سال و در جام جهانی آفریقای جنوبی هم اسنایدر بهترین بازیکن بود و فاصله کمی تا رساندن هلند به نخستین قهرمانی جهانش داشت. او سال 2010 را با یدک کشیدن لقب یکی از برترین بازیکنان دنیا به پایان رساند و در مراسم انتخاب بهترین بازیکن دنیا و اهدای توپ طلا در رتبه چهارم قرار گرفت.

اما پس از آن تابستان، اسنایدر هرگز بازیکن سابق نشد و این در حالی بود که او تنها 26 سال داشت. اینتر وارد سرازیری دوران پس از مورینیو شد و اسنایدر هم پیشنهاد پیوستن به منچستریونایتد را رد کرد تا در ژانویه 2013 از گالاتاسرای ترکیه سر در آورد، جایی که او چهار سال و نیم بازی کرد و دست آخر در همین تابستان از آن تیم جدا شد و به نیس فرانسه پیوست.

رونالدینیو
دوران طلایی: از 2003 تا 2006

او می توانست برترین بازیکن دوران خود باشد، اما در سایه درخشش خارق العاده و طولانی مدت لیونل مسی و کریستیانو رونالدو، دوران طلایی و پر شکوه این بازیکن بسیار کوتاه و کم فروغ به نظر می رسد.

وقتی رونالدینیو در سال 2003 و از پاریسن ژرمن به بارسلونا پیوست، قرار بود همراه خود هیجان، توجه و افتخار را به نیوکمپ بازگرداند، اما او دستاورد هایی فراتر از چیزی که انتظار می رفت به همراه آورد. جادوی رونالدینیو الهام بخش بارسلونا در قهرمانی فصل 05-2004 در لالیگا بود، اولین قهرمانی آنها از سال 1999 که برای خود او هم توپ طلای آن سال را به ارمغان آورد. سال بعد او حتی بهتر هم بود و نه تنها از عناوینش دفاع کرد، بلکه لیگ قهرمانان اروپا را هم به جمع افتخارات خود افزود.

رونالدینیو بیش از هر کس دیگری مسبب بازگشتن بارسلونا به مسیر افتخار و عظمت بود اما زمانی که پپ گواردیولا در سال 2008 روی کار آمد، به سرعت فوق ستاره برزیلی را با عنوان آماده نبودن و نداشتن تمرکز به میلان فروخت و سه سال پس از آن، رونالدینیو فوتبال خود را در برزیل دنبال می کرد.

گایزکا مندیتا
دوران طلایی: از 1999 تا 2001

گایزکا مندیتا قلب تپنده والنسیای زیبای هکتور کوپر بود، تیمی که به طرز ناراحت کننده ای دو فینال پیاپی لیگ قهرمانان اروپا در سال های 2000 و 2001 را به رئال مادرید و بایرن مونیخ باخت. در فینال سال 2001 برابر بایرن مونیخ مندیتا در طول بازی و از روی نقطه پنالتی تک گل تیمش را به ثمر رساند و در ضربات پنالتی هم توپش را به گل تبدیل کرد، اما خفاش ها آن شب اسیر درخشش اولیور کان شدند و فینال را واگذار کردند. درخشش مندیتا در آن شب برای فتح افتخار کافی نبود.

در آن تابستان و در دورانی که تیم های ایتالیایی هنوز وسع پرداخت ارقام سنگین برای جذب بازیکنان را داشتند، لاتزیو پیش قدم شد و با 48 میلیون یورو مندیتا را به خدمت گرفت. اما پس از اسون گوران اریکسون لاتزیو تیمی رو به زوال بود و مندیتا هم نتوانست تاثیر گذاری ای در آنجا داشته باشد. پس از گذراندن مدتی به صورت قرضی در بارسلونا، مندیتا فوتبالش را در حالی در میدلزبرو به پایان برد که بیشتر با مصدومیت دست به گریبان بود، اما توانست در سال 2004 یک قهرمانی جام اتحادیه به دست آورد.

کاکا
دوران طلایی: از 2005 تا 2007

آخرین کسی که توپ طلا را برد ولی اسمش مسی یا رونالدو نبود! کاکا 10 سال پیش در سال 2007 و پس از هدایت میلان به سمت فتح لیگ قهرمانان اروپا با نمایشی خیره کننده برابر منچستریونایتد در نیمه نهایی توانست توپ طلای همان سال را از آن خود کند. این ادامه درخشش او بود، درخششی که از سال 2005 آغاز شده بود. جایی که او در فینال برابر لیورپول، میلان را در پیش افتادن 3 بر 0 نیمه اول در استانبول رهبری کرد، برتری ای که حتما به یاد دارید که میلان نتوانست آن را حفظ کند. او برازنده ترین و بهترین بازیکن دوران و نسل خود بود و در سال 2007 در صدر برترین های دنیا قرار داشت.

اما پس از آن کاکا هرگز نتوانست بازیکن قبل شود. در ژانویه 2009 منچسترسیتی با پیشنهاد سرسام آور 91 میلیون پوندی سعی در جذب وی داشت، جایی که گری مونک در سخنانی جاودان گفت:" میلان کاکا را همچون یک غول در چراغ جادو اسیر کرده است." سال بعد از آن کاکا با 65 میلیون یورو از میلان به رئال مادرید پیوست اما این انتقال هرگز برای او خوب پیش نرفت. کاکا مصدوم شد و آن استارت های معروف و ویران کننده خود را از دست داد. در سال 2013 او به میلان بازگشت و اکنون هم یکی از بازیکنان شاغل در MLS آمریکا و تیم اورلاندو سیتی است.

مایکل اوون
دوران طلایی: از 1998 تا 2001

بازیکن انگلیسی دیگری را سراغ دارید که به عنوان یک جوان تازه کار به اندازه مایکل اوون افتخار و درخشش داشته باشد؟ او در 18 سالگی به صورت مشترک برنده کفش طلای لیگ برتر انگلیس شد و در 19 سالگی آن را تکرار کرد. در جام جهانی 1998 فرانسه درخشش خود را ادامه داد و در سن اتین با گلی که هرگز فراموش نخواهد شد برابر آرژانتین درخشید.

اما اوون پس از آن با مصدومیت همسترینگ دست و پنجه نرم می کرد و در آن زمان هم درمان های مدرن امروز وجود نداشت و در دسترس نبود. با این حال او همچنان در سال 2001 سال باشکوهی را سپری کرد؛ یک تنه نتیجه فینال جام حذفی را تغییر داد، در پیروزی 5-1 تاریخی انگلستان در مونیخ برابر آلمان در مقدماتی جام جهانی 2002 هت تریک کرد و این نمایش های درخشان توپ طلای آن سال را در حالی که تنها 22 سال داشت برای او به ارمغان آورد.

مانند بسیاری از بازیکنان حاضر در این لیست، پس از کسب این عنوان (توپ طلا) او دیگر درخشش سابق را نداشت. تحت هدایت ژرارد هولیه لیورپول شروع به افت کرد و اوون در سال 2005 به رئال مادرید فروخته شد. پس از یک سال ناموفق در مادرید، اوون به نیوکاسل پیوست، جایی که او ابتدا با بدشانسی پایش شکست و سپس درگیر مصدومیت از نایحه رباط صلیبی شد. او هرگز به نزدیکی ستاره ای که بود هم نرسید.

رابین فن پرسی
دوران طلایی: از 2010 تا 2013

بسیاری از بازیکنان حاضر در این لیست پس از درخشش و در بخش دوم دوران حرفه ای خود و با مصدومیت ها با افت مواجه شده اند، اما رابین فن پرسی در ابتدای دوران حرفه ای خود با بدشانسی مواجه بود. پس از اینکه در سال 2004 آرسنال او را از فاینورد جذب کرد همواره بارقه هایی از درخشش او دیده می شد اما در واقع در انتهای دهه دوم زندگی او بود که تبدیل به یک ستاره شد و او تبدیل به بازیکنی با ضربات استثنایی، هشیار و با غریزه ای کشنده شد.

فن پرسی در فصل 11-2010 برای آرسنال بسیار خوب بازی کرد اما فصل بعد از آن او خارق العاده بود. 30 گل برای توپچی ها به ثمر رساند که تعداد زیادی از آنها گل هایی تماشایی و شگفت انگیز بودند و برای او کفش طلای لیگ برتر و عنوان بهترین بازیکن لیگ جزیره را به ارمغان آوردند. همان تابستان فن پرسی آرسنال را به مقصد منچستریونایتد ترک کرد و درخشش خود را در اولدترافورد هم ادامه تا علاوه بر تصاحب کفش طلایی دیگر، نخستین عنوان قهرمانی لیگ خود را جشن بگیرد و در پایان فصل خداحافظی خوش و باشکوهی برای سر الکس فرگوسن از دنیای فوتبال رقم بزند.

وقتی فرگوسن رفت فن پرسی به شدت دچار مشکل شد و پس از دو فصل دیگر در منچستریونایتد، پس از 11 سال حضور در انگلستان، به فنرباغچه ترکیه پیوست.

فرناندو تورس
دوران طلایی: از 2007 تا 2009

در نخستین سال های حضور او در آنفیلد، تورس بهترین شماره 9 دنیای فوتبال به نظر می رسید. زمانی که لیورپول او را از اتلتیکومادرید به خدمت گرفت 23 سال داشت و به سرعت تبدیل به یک بازیکن بزرگ در لیگ برتر شد. او سریع، قدرتمند و در مقابل دروازه تمام کننده ای بسیار قهار بود و به تیم رافائل بنیتز عنصر گلزنی اضافه کرد که سال ها از آن محروم بودند.

تورس در نخستین فصل خود در انگلیس در (08-2007) 33 گل برای لیورپول به ثمر رساند و در همان تابستان با به ثمر رساندن گل پیروزی اسپانیا برابر آلمان در فینال یورو 2008 خود را در تاریخ جاودان کرد. فصل بعد از آن او دچار مصدومیت همسترینگ شد اما همچنان با درخشش خود توانست لیورپول را تا حد یک مدعی قهرمانی لیگ انگلیس حفظ کند.

اما از آن پس لیورپول با مالکان خود دچار مشکل شد، بنیتز در سال 2010 تیم را ترک کرد و تورس هم دیگر آن مهاجم شش دانگ قبل نبود. چلسی برای جذب وی 50 میلیون پوند هزینه کرد و در ژانویه 2011 او را به خدمت گرفت. اگر گل معروف او در نیوکمپ در سال 2012 را کنار بگذاریم، تورس هرگز آن ستاره و مهاجم مرگبار قبل نشد و هم اکنون هم به اتلتیکومادرید بازگشته است.

پابلو آیمار
دوران طلایی: از 2001 تا 2004

بزرگ ترین ستاره پیش از دوران لیونل مسی آرژانتین پابلو آیمار بوده است. بازیکنی که در 21 سالگی و از ریورپلاته به اروپا آمد. زمانی که رافائل بنیتز جانشین هکتور کوپر در والنسیا شد تیم خود را هول محور آیمار شکل داد و به سرعت هم جواب گرفت.

والنسیا در فصول 02-2001 و 04-2003 قهرمان لالیگا شد و در سال 2004 هم جام یوفا (یورو لیگ فعلی) را از آن خود کرد و همه این افتخارات تحت رهبری بازیسیاز کوچک آرژانتینی به دست آمد او باید یکی از بهترین بازیکنان نیمه دوم دهه 2000 می شد، اما هرگز چنین اتفاقی رقم نخورد. بنیتز والنسیا را به مقصد لیورپول ترک کرد و آیمار هم به رئال زاراگوزایی پیوست که به دسته پایین تر سقوط کرد. آیمار مدام با مصدومیت دست به گریبان بود و در نهایت فوتبال خود را در بنفیکا به پایان رساند.

آندری آرشاوین
دوران طلایی: از 2008 تا 2009

در سال 2008 زنیت سن پترزبورگ همه را غافلگیر کرد. آنها پس از قهرمانی سال 2007 خود در روسیه و پس از پیروزی در نیمه نهایی برابر بایرن مونیخ، با شکست دادن 2-0 گلاسکورنجرز در منچستر قهرمان جام یوفا هم شدند. آرشاوین الهام بخش، خلاق و جادوگر تیم آنها بود، بازیکنی که می توانست مدافعین را رد و گلزنی کند. تابستان همان سال و در یورو 2008 در پیروزی تاریخی 3-1 روسیه برابر هلند در یک چهارم نهایی هم او به درخشش خود ادامه داد، بازی ای که با عنوان بهترین فوتبال روسیه مدرن از آن یاد می شود.

6 ماه بعد و در آپریل 2009 آرشاوین به آرسنال منتقل شد و در تساوی مشهور 4-4 برابر لیورپول در آنفیلد 4 گل به ثمر رساند و به نظر می رسید که آرسنال مهاجمی در کلاس جهانی یافته است.

اما آنجا نقطه اوج بود و پس از آن آرشاوین شور و هیجان خود را از دست داد تبدیل به یک عنصر بی ثمر شد و ابتدا به صورت قرضی و بعد دائمی به زنیت بازگشت. او اکنون در لیگ قزاقستان مشغوله به بازی است.

دیگو میلیتو
دوران طلایی: از 2009 تا 2010

هم تیمی وسلی اسنایدر در اینتر و مانند بسیاری از بازیکنان آن تیم، بازیکنی که همیشه با دستاورد های آن دوران طلایی تحت هدایت ژوزه مورینیو به یاد آورده خواهد شد. میلیتو در ریسینگ کلاب آرژانتین و بعد در زاراگوزا و جنوا یک گلزن قابل اتکا بود. در سال 2009 و پس از اینکه اینتر زلاتان ابراهیموویچ را به بارسلونا فروخت، مورینیو میلیتو را به عنوان یک جانشین سطح پایین جذب کرد.

اما میلیتوی 30 ساله تبدیل به مرد ایده آل مورینیو در نوک پیکان حمله شد؛ قدرتمند، از خود گذشته و بسیار باهوش. او بیش از زلاتان در خدمت تیم بود و فصل را طوری به پایان برد که زلاتان هرگز موفق به انجام آن نشده است؛ دوبار گلزنی در فینال لیگ قهرمانان اروپا. او فوتبال خود را در آرژانتین و در باشگاه ریسینگ کلاب به پایان برد.

1721

اختصاصی

نظرات ۴۴

  • saeed69kish

    بايد به اين تركيب ميشاييل بالاك(آلمان) ميلان باروش(چك) هرنان كرسپو(ارژانتين) دل پيرو(ايتاليا) ادريانو(برزيل) ترزگه(فرانسه) ويه ري(ايتاليا) ساويولا(آرژانتين) ريكلمه(ارژانتين) رو هم اضافه كرد

    • sha.sa

      امثرشون رو موافقم مخصوصا ادریانو
      ولی به نظرم دل پیرو کلا خوب بود نه تو یکی دو سال. تو این لیست فالکائو و توز هم میتونن اضافه شن

    • محمد رضا

      دلپیرو؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
      ویه ری دو تا جام جهانی عالی رو داشت. تو 98 که تا یک قدمی آقای گلی رفت و 2002 هم اگه مسائل داوری علیه آتزوری نبود ممکن بود آقای گل بشه.
      دلپیرو ... خیلی خنده داره... بنده خدا نزدیک 20 سال تو یووه تو اوج بود و همه کاره تیم.

    • محمد رضا

      اسم الکس و ویه ری رو آوردی خب از مالدینی و زانتی هم میگفتی خب. یا توتی مثلا

    • f

      واااااااایییییییی یکیو جا گذاشتید که کمتر کسی به یادشه
      دنیلسون برزیلی
      من خیلی دوسش داشتم
      کسی میدونه چرا نشد پ کجاست؟

    • پرسپولیس + مسی

      این بازیکنایی که نام بردی سالهای زیادی بعنوان ستاره درخشیدن عمر ورزشی زیادی داشتن

    • javad

      و صد البته شوچنکو ،
      شوچنکوی دوست داشتنی !!!

    • mojtaba

      مایکون و اتوئو هم میشه به این لیست اضافه کرد

    • یاشا گالام

      نه دادا اشتب میزنی اینایی که نام بردی به انداازه کافی تو اوج بودن خصوصا ترزگه و دل پیرو و و ویری این سه تا همیشه فوتبالشون عالی و تقریبا تو یه سطح و بدون افت بود

  • آرسنال

    امیدوارم امپایه مثل اینا نشه .

    • navid

      امپایه نه داداچ امباپه

    • محمد

      واقعا امیدوارم امپابه بدرخشه و گرفتار نشه.اوون هم شرایطی مثل امپابه داشت ولی بدشانس بود و در کنارش رئال نابودش کرد

  • بارسلونا❤

    رونالدینیهو حیف شد واقعا ....

    فقققط کافی بود پابه‌توپ شدن اونو ببینی و محو بازیش بشی ..

    از نظر تینیک و دریبلینگ هنووز کسی رو دستش نیومده ...

    • حسن پرسپولیسی444444

      از نظر کمیت شاید رونالدینو زمان کمی در اوج بود.ولی از نظر کیفیت همان چند سالی که در اوج بود خیلی بهتر از اوج مسی ورونالدو بود.

  • matin

    ایران خودمون سالی دو سه تا داریم. بازیکنایی مثه احمد آل نعمه و رضا حقیقی که ستاره های گرون قیمت تیم ملی 2014 بودن حالا ...

  • Wien

    در واقع اکثر بازیکنای فوتبال از سطح پایینتر شروع میکنن و به مرور تبدیل به سوپراستار میشن و سه تا چهار سال هم در اوج و سوپراستار باقی می مانند،در حقیقت این روال طبیعی هستش،حالا اگه بازیکنایی مثل مسی و رونالدو از همون ابتدا سوپراستار هستن و بیش از ده سال در اوج میمونند،اینها جزو نوابغ فوتبال هستن،مثل مارادونا یا پله،اینها بر خلاف بازیکنای دیگه بازیکنای نرمال و طبیعی نیستن و جزو استثنائات هستن.

    • علیرضا م.

      مسی و رونالدو واقعا فوق العادن... واقعا شدنی نیست 10-14 سال در بالاترین نقطه فوتبال بودن. من هیچ «ستاره» دیگه ای رو به یاد نمیارم که این مدت طولانی، در «بالاترین نقطه» تکیه زده باشه و بدرخشه (شاید تنها بتوان تاحدودی پله و دی استفانو را با چنین خصیصه ای به یاد آورد).
      این د شگفت انگیزند.
      فراموش نکنیم رونالدو از سال 2004 ستاره شده، یعنی 14مین سال درخشش رو پشت سر میذاره و الان جدی ترین کاندید توپ طلاست! باورکردنی نیست.
      شاید تا سال ها، دیگه اینقدر خوش شانس نباشیم که چنین بازیکنانی اینقدر در خاطراتمان شریک شوند.
      کاکا رو با چند تأثیرگذاری بزرگ به یاد میارن، ولی تأثیرگذاری امسال رونالدو حتی از دوران اوج کاکا بالاتره!
      رونالدینیو رو با بازی چشم نوازش به یاد میارن، اما مسی در دوران افتش هم چشم نواز و فریبنده ست!
      اوون رو با گل هاش به یاد میارن، اما هردو این بازیکنا کلی گل تأثیرگذار دارن.
      و این سه بازیکنی که نام بردم، 3 برنده توپ طلا پیش از این دو نابغه هستند، اما قابل مقایسه اند؟ نه!

  • بن

    اون موقع چه تیمی بود اینتر

  • Ali

    حیف رونالدینیهو اگه پپ نبود ...

  • فرشاد تراختور

    اینارو هم اضافه کنید روبینیو.جونینیو.شوچنکو.ریبری و...

  • IamAbbas

    تورس هنوزم مرگباره و مرگبار هم میمونه #حضرت_عشق

  • Sohrab

    به نطر من خیلی بازیکن دیگه میشد اینجا اسمشون باشه مثل : آریل اورتگا،داوور شوکر،دکو،وروون،ماسیمو آمبروزینی و.... نمونه وطنیش هم استاد اسدی

برچسب ها