5 نکته آموزنده جام جهانی برای 5 لیگ معتبر اروپایی

5-نکته-آموزنده-جام-جهانی-برای-5-لیگ-معتبر-اروپایی

وبسایت رسمی برنامه نود - جام جهانی 2018 روسیه با قهرمانی فرانسه پایان یافت.

به گزارش وبسایت نود، جام جهانی 2018 روسیه در نهایت با قهرمانی فرانسه پایان یافت ولی جام 21 که یکی از بهترین تورنمنت های ادوار جام جهانی بود، نکات آموزنده زیادی هم داشت. در این مقاله به پنج نکته آموزنده که می تواند برای پنج لیگ معتبر اروپایی قابل بهره برداری باشد، می پردازیم:

قابلیت های پوگبا و لوکاکو مشخص شد

مورینیو مربی سرسختی است، البته که این خصیصه خیلی هم نمی تواند بد باشد، و برای مربی ای با کارنامه موفق همچون او، سرسخت بودن تا اندازه ای خیلی هم خوب و به جا است ولی در مورد برخی ستاره های یونایتد، به نظر می رسد این سرسختی، ناامیدکننده از آب درآمده است. لوکاکو و پوگبا دو خریدی که روی هم حدود 165 میلیون پوند برای یونایتد خرج برداشتند، اگرچه در طی دوران حضور در الدترافورد دوران خوبی هم داشته اند ولی به نظر می رسد با تمام پتانسیل خود فاصله دارند.

عملکرد لوکاکو و پوگبا در جام جهانی، به خوبی گویای این مطلب است. لوکاکو اگرچه در جام جهانی فقط در دور گروهی گلزنی کرد ولی تا نیمه نهایی عملکرد خوبی در موفقیت تیمش ایفا کرد و این طور به نظر می آمد که در لباس قرمز بلژیک درخشان تر از لباس سرخ منچستریونایتد است. درخشش پوگبا هم در پیراهن آبی فرانسه به وضوح قابل مشاهده بود. پوگبایی که فصل قبل توسط مورینیو در چند بازی نیمکت نشین شد، در روسیه ارزش های خود را به رخ کشید و با درخشش خود در خط هافبک به فرانسه کمک کرد برای بار دوم قهرمان جهان شود. مورینیو می تواند از روسیه برداشت های خوبی برای تیمش داشته باشد.

زمان و تمرکز بیشتری روی ضربات آزاد بگذارید

در لیگ برتر انگلیس به عنوان یکی از پنج لیگ معتبر اروپا، در فصل گذشته از 1018 ضربه آزاد، 273 گل به ثبت رسید. نرخ 27 درصد گل از ضربات آزاد. در جام جهانی از 169 ضربه ارسالی، 73 گل به ثبت رسید. یعنی 42 درصد گل.

تیم ملی انگلیس مثال خوبی برای این بحث است. شاید تیم ساوتگیت از نظر کیفیت و عملکرد واقعاً در سطح چهارمین تیم برتر جهان نبود ولی آن ها به لطف درخشش در ضربات آزاد و گلزنی های متعدد از روی ضربات شروع مجدد، توانستند تا پای فینال هم پیش بروند. در لیگ های اروپایی هم همین قضیه برقرار است. تیم های کوچک تر قطعاً از نظر کیفیت بازیکنان، تکنیک و پاسکاری توان رقابت با ابر تیم های اروپایی را ندارند ولی جام جهانی نشان داد که چطور می توان با مهارت در ضربات آزاد به گل رسید و حتی برنده زمین شد.

آنته ربیچ، می تواند در صدر فهرست خریدهای باشگاه های بزرگ قرار گیرد

در قدرت رهبری و کیفیت فنی مودریچ شکی نیست، همانطور که تردیدی وجود ندارد او نقشی کلیدی در رسیدن کرواسی به مرحله ای داشت که کسی تصورش را هم نمی کرد. اما به جز قدرت در میانه زمین، وینگرهای کروات ها هم نقشی موثر در توفیق تیم دالیچ داشتند.

کیفیت پریشیچ از قبل مشخص بود. او ثابت کرد که چرا اینتر فصل قبل برای فروش او، از منچستریونایتد 55 میلیون یورو درخواست کرده بود. پریشیچ 29 ساله در جام جهانی هم خوش درخشید. اما نباید آنته ربیچ را هم فراموش کرد. ربیچ بعد از دو فصل حضور قرضی در باشگاه فرانکفورت به تازگی قراردادی قطعی را با این تیم آلمانی امضا کرده است، ولی با این وجود کیفیت او آن قدر خوب است که پیشنهادهای مناسبی به دست اینتراخت برسد و سران تیم آلمانی به فروش این بازیکن فکر کنند. با 24 سال سن او می تواند پله های ترقی را در تیمی بزرگتر طی کند.

انعطاف در پست بازی، نکته ای منفی نیست

 

پیش تر اگر یک مربی از بازیکنی در پست غیرتخصصی اش بهره می برد، باید منتظر انتقادات فراوانی می بود. اما این جام جهانی نشان داد، این انعطاف در پست بازی، می تواند خیلی هم مفید باشد. بسیاری از بازیکنان تیم اصلی انگلیس، در پستی غیر از پست تخصصی خود بازی می کردند. کایل واکر دفاع راست، در دفاع سه نفره به عنوان مدافع میانی بازی کرد. جسی لینگارد در خط هافبک سه نفره درخشید و تریپیه که یک مدافع راست است به عنوان وینگ بک راست درخشید. در دیگر تیم ها هم موارد مشابهی دیده شد. پاوارد اکثر دوران ورزشی اش را به عنوان مدافع راست نقش ایفا کرده ولی در جام جهانی در دفاع راست عملکردی درخشان ایفا کرد. ناصر چادلی هم به عنوان وینگ بک در بلژیک عملکرد قابل قبولی داشت. این جام جهانی نشان داد که نیاز نیست مربیان خیلی هم پایبند سفت و سخت به پست بازی بازیکنان باشند. پست بازی می تواند انعطاف هم داشته باشد.

 شاید زمان آن رسیده که وسواس روی مالکیت توپ به پایان برسد

فصل گذشته در لیگ برتر جزیره هر 6 تیمی که بیشترین درصد مالکیت توپ را داشتند، در جدول لیگ برتر در جایگاه های 1 تا 6 قرار گرفتند. منچسترسیتی با بیشترین درصد تملک توپ 66.4 قهرمان شد. اما در جام جهانی این آمار برعکس بود. شش تیم با بیشترین درصد تصاحب توپ، به هیچ جایی نرسیدند! حتی دو تیم از این شش تیم، در دور گروهی حذف شدند.

فرانسه تیم قهرمان جام جهانی روسیه، درصد تملک 49.6 را به ثبت رساند، حتی اندکی کمتر از تیم رقیب. که به طور کلی نشان می دهد این تیم هیچ اصراری بر گرفتن توپ از رقیب خود و تملک روی آن نداشته است. البته که از نظر داینامیک بازی تفاوت های زیادی بین فوتبال ملی و باشگاهی و همینطور بین لیگ های مختلف وجود دارد. ضمن این که به خاطر سبک بازی تیم های کوچک مقابل ابرقدرت ها، انتظار می رود تیم های بزرگ بیشتر صاحب توپ باشند ولی مدتی است که این ذهنیت ایجاد شده که تملک توپ نه تنها لزوماً منجر به موفقیت نمی شود بلکه شاید مانعی هم بر سر راه رسیدن به برد باشد.

1878

 

اختصاصی

نظرات ۶

  • کیومرث

    دوستان محترم کارشناس که کی روش و تیم ملی رو تخریب می کنند لطفا یه بار دیگه نکات ۲ و ۴ و ۵ رو مطالعه کنن ضرر نداره .:
    توجه به ضربات آزاد ( گل ایران به مراکش و پرتغال ) ،
    انعطاف در تغییر پست بازیکنا ( روزبه چشمی ، کریم انصاری فرد ، مهدی طارمی و ... )،
    کم اهمیت شدن مالکیت توپ و با اهمیت بودن انتقال سریع توپ . ( طبق محاسبه برنامه ۲۰۱۸ ، ایران به طور متوسط تو هر بازی بین ۱۰ تا ۱۲ ثانیه از زمان دریافت توپ خودشو به دروازه حریف می رسوند )
    ممنون از سایت و آنالیزورای سایت نود ، باید به مسایل با نگاه فنی و با توجه علم روز فوتبال توجه کرد نه نگاه سنتی .
    زنده باد ایران
    درود بر کی روش کبیر
    همه برای ایران

    • سینا

      عزیزم شما اگر کمی منطق داشته باشی و کورکورانه نظر ندی میبینی این ها رو به عنوان فاکتورهای پیروزی گفته...
      نگفته که جلوی سوریه و لبنان جنگ زده هم مالکیت توپ مهم نیست و ففط باید دفاع بکنی...
      یا توپو ماچ کنی شاید یکی گل بخودی زد...
      یا شاید رونالدو بعد ۳۰ تا پنالتی یکی خراب کرد...
      بعدا متوجه میشید چه کلاهی سرتون رفته و چقدر از سرمایه مملکت خورده شده..

    • پرسپولیس قهرمان

      در کنار اینایی که گفتی یه خورده شهامت واسه مربی بد نیست اینکه تغییر پست داد و سردار رو به کارای دفاعی پرداخت و خوب درخشید شکی نیست ولی از کیفیتش تو حمله که وظیفه اصلیش بود کاست ما حداقل در بازی با پرتغال نیاز به برد داشتیم و باخت یک یا دو و یا تعداد گل بیشتر واسمون فرقی نمی کرد در 20 دقیقه پایانی مربی میتونست با تعویض سردار و اضافه کردن قوچی که در کنار روشن تنها مهاجمان گلزن ایران در جام جهانی بودند خط حمله رو تقویت کنه اما افسوس که فقط تفکرات دفاعی و کمتر گل خوردن داشت !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  • محمد

    منم از ابتدا از مالکیت توپ و پاس زیاد متنفر بودم من حتی از سانتر و دفاع هم متنفرم بنظرم بهترین روش بازی سرعت زیاد بازی و انتقال توپ پاس های سریع و کم و رو به جلو تکنیک و دریبل و شوت فراوان

  • 07mahdi

    بنظر من این پنج نکته برای لیگ های معتبر خیلی موثره و باید بهش عمل کنن تا به لیگ های دردسر ساز تبدیل نشن ^_^

  • javad

    منم با نظر محمدموافقم،مالکیت توپ وپاس های زیاد واقعا خسته کننده هست برای تماشاگر،بازی باید سرعت و تکنیک خوب باشه،یه شوت از راه دوری،یه ضربه سری و...نه مثل بازی اسپانیا،واقعا دیگه خسته کننده هست این سبک بازی

برچسب ها