به بهانه صحبت های مدافع شماره 9 چلسی؛ مروری بر عجیب ترین شماره های دنیای فوتبال

به بهانه صحبت های مدافع شماره 9 چلسی؛ مروری بر عجیب ترین شماره های دنیای فوتبال

17060
22:14
19 تیر 1398
خالد بولهروز یک فصل کامل را با شماره 9 چلسی پشت سر گذاشت.

به گزارش وبسایت نود، خالد بولهروز در آگوست 2006 با انتقالی 8.5 میلیون پوندی از هامبورگ به چلسی پیوست و شاید هیچ چیز به اندازه شماره پیراهن او نتوانست هواداران چلسی را متعجب کند. 

بولهروز که در دو فصل حضور خود در چلسی (فصل دوم را به صورت قرضی در سویا گذراند) پیراهن شماره 9 را به تن می‌کرد، اکنون در گفت و گویی با فاکس اسپورت، پرده از راز شماره پیراهن خود برداشته است. 

بولهروز در این باره می‌گوید: من در آخرین لحظات به چلسی پیوستم و در آن زمان، بازی های لیگ برتر آغاز شده بود. تنها دو روز به بازی بعدی با میدلزبورو مانده بود و یک روز پیش از مسابقه، مجوز حضور در میدان را کسب کردم. باید یک شماره انتخاب می‌کردم و مسئول این امر در چلسی کار خود در شمردن شماره های باقی مانده را با عدد 9 آغاز کرد. 

او سپس به اعداد 45 و 47 رسید و با خود گفتم، من که قرار نیست با این شماره ها به میدان روم. برای همین هم شماره 9 را می‌پوشم. از طرفی آرزوی من، این بود که در تیمی بزرگ به عنوان یک مهاجم ایفای نقش کنم و با پوشیدن این شماره می‌توانستم به آرزویم برسم. در روز مسابقه، در هتل ژوزه مورینیو که به نظر گیج شده بود از من درباره چرایی این انتخاب پرسید و من هم گفتم نمی‌خواستم با شماره های بالایی نظیر 45 و 49 بازی کنم. 

مورینیو به سرعت پاسخ داد: ولی شماره 2 نیز موجود بود! در این لحظه بود که احساس کردم مسئول تقسیم شماره پیراهن ها با من برای برآورده کردن آرزویم کمال همکاری را داشته و عمدا، در دسترس بودن شماره 2 را از خاطر برده است!

مدافعی با شماره عجیب تر

در همان فصلی که بولهروز با شماره 9 چلسی در مسابقات حضور می‌یافت، ویلیام گالاس نیز با شماره ای به همین اندازه عجیب برای آرسنال به میدان می‌رفت. گالاس در تابستان 2006 و در شرایطی از چلسی به آرسنال پیوست که دنیس برگ کمپ، اسطوره شماره 10 آرسنال به تازگی از دنیای فوتبال خداحافظی کرده بود. شماره ستاره هلندی آرسنال اما در بین تمامی بازیکنان، سهم ویلیام گالاس می‌شد.

آرسن ونگر در توضیح تصمیم خود در این خصوص گفت: شماره 3 برای گالاس ناراحت بود و بقیه شماره ها نیز اشغال شده بود. در ابتدا اصلا دوست نداشتم که پیراهن دنیس را به بازیکن دیگری، به خصوص یک مدافع بدهم، اما در پایان به این نتیجه رسیدم که این شماره اگر به یک مدافع برسد، بهتر است، چرا که اگر یک بازیکن تهاجمی این پیراهن را به تن کند، آن گاه اسیر مقایسه های بی پایان با دنیس خواهد شد.

شماره براساس حروف الفبا

در جام های جهانی 1974 تا 1986، معمولا شماره های پیراهن بازیکنان تیم ملی آرژانتین براساس حروف الفبا انتخاب می‌شد. بر این اساس اوبالدو فیلول، دروازه آلبی سلسته به شماره 5 در جام جهانی 1978 و  7 در جام جهانی 1982 رسید و در سه جام جهانی، پیراهن شماره یک سهم بازیکنان تهاجمی آرژانتین می‌شد: نوربرتو آلونسو در جام جهانی 1978، اوسوالدو آردیلس (شماره 2 در 78) در جام جهانی 1982 و سرخیو آلمیرون در جام جهانی 1986.

البته این شماره گذاری استثناهایی هم داشت؛ دیگو مارادونا براساس حروف الفبا باید در جام جهانی 1982 پیراهن شماره 13 را به تن می‌کرد اما با تصمیم سزار لوئیس منوتی، برای آن که نحسی این شماره دامن مارادونا را نگیرد، او به شماره 10 رسید و شماره 13 را خولیو اولارتیکوچه‌آ به تن کرد. 

لیزارازو و بدعتی تازه

بیزنته لیزارازو که در تابستان 2004 و بعد از گذراندن 7 سال پرافتخار، بایرن مونیخ را به مقصد مارسی ترک کرده بود، نتوانست بیشتر از 6 ماه دوری از بایرن را تحمل کند و در ژانویه 2005 دوباره به مونیخ بازگشت. با این حال او در بازگشت تصمیم گرفت تا با انتخاب پیراهن شماره 69، در میادین حاضر شود. 

بعد از به وجود آمدن بحث های مختلف، لیزارازو خود درباره این تصمیم توضیح داد و پوشیدن آن پیراهن را به دلیل معانی خوش شانسی آن عنوان کرد. لیزارازو متولد سال 1969 بود، 169 سانتی متر قامت داشت و وزن او نیز 69 کیلوگرم بود. اکنون کاملا می‌توان دلیل او برای پوشیدن این پیراهن را درک کرد!

این اقدام (پوشیدن پیراهن براساس سال تولد) بعدها به یک روند متداول در دنیای فوتبال و به خصوص در سری آ تبدیل شد. سه خرید باشگاه میلان در تابستان 2008، با چنین منطقی شماره پیراهن های خود را انتخاب کردند. رونالدینیو زمانی به میلان آمد که شماره 10 در اختیار کلارنس سیدورف، یکی از بزرگان روسونری بود. آدریانو گالیانی نیز عنوان کرد ما هرگز از بازیکنی نخواستیم تا شماره پیراهن خود را تغییر دهد و در این مورد نیز درخواستی از سیدورف نخواهیم داشت. رونالدینیو نیز با رجوع به سال تولد خود شماره 80 را پوشید.

آندری شوچنکو در سال 2006 در شرایطی میلان را به مقصد چلسی ترک کرد که سال ها با پیراهن شماره 7 این تیم به کابوس رقبای داخلی و اروپایی روسونری تبدیل شده بود. با این حال، وقتی او بعد از دو سال کابوس وار تصمیم گرفت لندن را به شکل قرضی به مقصد باشگاه سابقش ترک کند، شماره سابق خود را بر تن آلکساندر پاتو می‌دید، به همین دلیل او هم با انتخاب سال تولد خود، شماره 76 را پوشید.

متیو فلامینی، هافبک فرانسوی آرسنال هم که در آخرین فصل حضور در لندن با شماره 16 به میدان رفته بود، برای بازی در میلان سال تولد خود را انتخاب کرد و با پیراهن شماره 84 به میدان رفت. به تازگی نیز جیان‌لوییجی بوفون در بازگشت به یوونتوس، تصمیم گرفته با پیراهن شماره 77 در میادین حضور یابد.

شماره یک هایی که دروازه بان نبودند

ادگار داویدز، ستاره سابق فوتبال هلند، فاتح لیگ قهرمانان اروپا به همراه آژاکس و بازیکنی که در سری آ پیراهن هر سه تیم میلان، اینتر و یوونتوس را به تن کرده بود، در سال 2012 و بیش از دو سال بعد از انجام آخرین بازی حرفه ای خود برای کریستال پالاس، به عنوان مربی-بازیکن تیم بارنت در لیگ دو (سطح چهارم فوتبال انگلستان) منصوب شد. هر 5 بازی نخست او با دریافت کارت (زرد و یا قرمز) همراه بود. تیم او در پایان فصل 13-2012 از آخرین سطح لیگ سراسری فوتبال انگلستان سقوط کرد و به لیگ محلی رفت.

در ادامه روزهای عجیب داویدز در انگلستان، او تصمیم گرفت برای فصل 14-2013 پیراهن شماره یک را از گراهام استاک (دروازه بان تیمش) گرفته و خود آن را به تن کند. او گفت می‌خواهم با این کار روندی تازه را آغاز کنم. 

البته داویدز احتمالا این را نمی‌دانسته که پیش از او بازیکنان آتفیلد (غیردروازه بان) دیگری نیز شماره یک را برای پوشیدن برگزیده بودند. پانتلیس کافس (المپیاکوس و آاک آتن)، استوارت بالمر (چارلتون، دهه 1990)، سیمون ووکچویچ (پارتیزان بلگراد، 05-2004)، دانیل پانچو (بشیکتاش، 06-2005) و دیگو سوزا (اتلتیکو مینیرو، 2010) مشهورترین نمونه های این داستان هستند.

آن به اضافه تاریخی!

بعد از گذراندن 5 فصل و به ثمر رساندن 77 گل در لالیگا، ایوان زامورانو در سال 1996 از رئال مادرید به اینترمیلان پیوست و پیراهن شماره 9 این باشگاه را به تن کرد. یک سال بعد و با ورود رونالدو نیز زامورانو شماره اش را از دست نداد و رونالدو با شماره 10 در میادین ظاهر می‌شد اما در سال 1998، داستان شکل کاملا متفاوتی را به خود گرفت.

اینترمیلان در این سال روبرتو باجو را به خدمت گرفت و هیچ چاره ای به جز دادن پیراهن شماره 10 به اسطوره سابق خود نداشت. رونالدو نیز که در نخستین فصل حضور در اینتر روزهای درخشانی را سپری کرده بود (با به ثمر رساندن 25 گل در 32 بازی سری آ) مزد خود را با گرفتن پیراهن شماره 9 گرفت. در این شرایط زامورانو در وضعیتی بلاتکلیف قرار گرفت اما با یک تصمیم غریب، این بلاتکلیفی را به سرعت حل کرد. 

زامورانو شماره 18 را برای خود انتخاب کرد و میان این دو عدد، یک علامت + هم گذاشت و در ذهن خود، مهاجم شماره 9 اینترمیلان باقی ماند. زامورانو تا سال 2001 با همین شماره به کار خود در اینترمیلان ادامه داد و در نهایت به کلاب آمریکای مکزیک رفت.

مورد زامورانو قطعا مشهورترین نمونه استفاده از یک علامت به اضافه در دنیای فوتبال بوده اما تنها نمونه نیست. خوان پابلو سورین مدافع سابق بارسلونا و پاریسن‌ژرمن که در جام جهانی 2002 و کوپا آمریکا 1999 و 2004 با پیراهن شماره 3 برای تیم ملی آرژانتین به میدان رفته بود، در نوامبر 2004 در شرایطی به ویارئال پیوست که پیراهن شماره 3 در اختیار هموطنش، رودولفو آروابارنا بود. او نیز تصمیم گرفت تا پیراهن شماره 12 را با یک علامت + در بین دو عدد انتخاب کند. البته سورین به شکلی کاملا محدود از این علامت در پیراهن خود استفاده کرد و پس از مدتی، با همان شماره 12 عادی برای ویارئال به میدان رفت. 

وقتی شماره پیراهن یک شبه دو برابر می‌شود!

نیکلاس بندتنر، مهاجم دانمارکی شماره 26 آرسنال در آخرین لحظات پیش از آغاز فصل 10-2009 تصمیم گرفت شماره خود را از 26 به 52 تغییر دهد. این در شرایطی بود که بسیاری از هواداران توپچی ها پیراهن شماره 26 او را تهیه کرده بودند و از این اقدام بندتنر خشمگین شده بودند. بندتنر نیز با توضیح آن که این عدد برای او بسیار خاص است، اعلام آمادگی کرد که خسارت هواداران را بپردازد.

البته داستان دیگری نیز پشت این تغییر شماره ناگهانی وجود دارد. بندتنر که در فصل 09-2008 و در تمامی رقابت ها موفق شده بود 14 گل برای آرسنال به ثمر برساند (بهترین فصل او) به این فکر افتاد که می‌تواند با دو برابر کردن شماره پیراهن خود، تعداد گل های خود را هم دو برابر کند! بندتنر در فصل بعد به جای 28 گل، تنها 12 گل برای آرسنال به ثمر رساند و در حقیقت، روندی نزولی را آغاز کرد که در نهایت منجر به خروج او از آرسنال شد. 

نمونه های خاص دیگر

دیگر دیدن پیراهن شماره 3 بر تن آساموا ژیان، گلزن غنایی تعجب آور نیست. او با همین شماره در 3 جام جهانی به میدان رفته و اکنون نیز در کایسری اسپور، همین شماره را می‌پوشد. روجریو سنی، دروازه بان گلزن سائوپائولو نیز در سال های 2007 تا 2015 با شماره یک اما به شکلی نامتعارف در میدان ظاهر می‌شد. در حقیقت پیراهن شماره یک او، دو رقمی و به صورت 01 بود.

ویتور بایا که بعد از دو سال و نیم حضور در بارسلونا، در ژانویه 1999 به پورتو بازگشته بود، با اشغال بودن پیراهن شماره یک مواجه شد و تصمیم گرفت شماره 99 را انتخاب کند. او 5 سال بعد با همین شماره در فینال لیگ قهرمانان اروپا 2004 از دروازه پورتو در برابر موناکو حفاظت کرد و به نخستین بازیکنی تبدیل شد که در یک فینال اروپایی، چنین شماره ای را به تن دارد.

گیرمو اوچوا، دروازه بان تیم ملی مکزیک و یکی از ستارگان جام جهانی 2014، در سال 2017 به استاندارد لیژ بلژیک پیوست و پیراهن شماره 8 را به تن کرد. علت انتخاب این پیراهن، نزدیکی تلفظ عدد 8 در زبان اسپانیایی به نام اوچوا بود. (در زبان اسپانیایی، عدد 8 را "اوچو" می‌گویند) او اکنون پیراهن شماره 13 این باشگاه را به تن می‌کند.

7712

نظرات کاربران
تنها تیم دوستاره
عبدالله کرمی تو فولاد هم ۱۰ می پوشید با اینکه دفاع اخر بود
۲۰ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۱۶:۰۳:۵۰
پاسخ
1
15
Rezaya
ساموئل تو استقلال هم + گذاشت بین شماره پیراهنش
۲۰ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۱۵:۰۲:۱۳
پاسخ
12
5
علیرضا
وینسنت کمپانی کاپیتان سابق سیتی تو هامبورگ شماره ۱۰ میپوشید .
۲۰ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۱۳:۳۲:۵۸
پاسخ
1
22
rz
میهایلوویچ دفاع وسط شماره 11 هم تیم ملی هم باشگاهی چه اینتر چه لاتزیو هرجا که رفت فقط 11
۲۰ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۱۱:۵۱:۰۲
پاسخ
2
22
محمد
متاسفانه تو تیم ملی خودمون هم شماره ها خیلی بد تقسیم شده؛ پورعلی گنجی 8 میپوشه و ابراهیمی 9 !!!
۲۰ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۱:۱۷:۵۸
پاسخ
7
62
Soroosh Haerei
نوانکو کانو.. مهاجمی با شماره ۴
۲۰ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۱۳:۳۶:۱۶
0
24
علی آقا
یادمه حمید استیلی هم همچین کاری کرد،۲۵ پوشید با یه به علاوه بینش
۲۰ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۱:۱۴:۲۱
پاسخ
4
28
حسام
کیه وو ایتالیا حدود سال 2000 پر از شماره های عجیب و غریب بود کلا تو ترکیب زیر 10 کم داشتن
۲۰ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۱:۱۱:۱۶
پاسخ
2
29
عظیم شیرازی
خاطره بولهروز و مورینیو جالب بود:)) عشق است آقای خاص. ایشالا به زودی آقای خاص برمیگرده و دوباره جامها رو درو میکنه. انتخاب منچستر و اعتماد به گلیزرها اشتباه بود
۲۰ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۱:۰۸:۳۳
پاسخ
16
28
علی
تیم ملی خودمون نگاه کنید پر از شماره های عجیب مخصوصا۸و۹
۲۰ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۰:۱۷:۲۱
پاسخ
2
29
رائول
مثل : کمال کامیابی نیا : 11 // احمد نوراللهی : 8 //
۲۰ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۰:۱۰:۱۸
پاسخ
30
19
پوریا
اینا هافبک هستن خو خخخخ دفاع که نیستن
۲۰ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۱۶:۰۸:۲۱
4
7
فوتبالی
لوپاتلی دروازه بان کیه وو شماره ده میپوشید تازه اومده بودن سری آ . شماره ده دروازه بانشون و عملکرد فوق العادشون باعث شد یکی از تیمای دوس داشتنی باشن
۱۹ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۲۳:۲۹:۱۲
پاسخ
2
36
فوتبالی-قدیمی
با ظاهر عجیب اون دروازه بان و بازیهای خیلی خوبشون (باز یتاریخی که به یووه 3-2 باختن) واقعا در خاطره ها موندن.
۲۰ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۱۶:۵۹:۵۱
0
4
s
پریشیچ هم شماره 4 میپوشه
۱۹ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۲۲:۵۸:۳۴
پاسخ
2
23
حسنعلی اکبری
فقط لیزارازو ، واقعا چنین چیزی امکانش خییییلی کمه
۱۹ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۲۲:۵۷:۰۶
پاسخ
1
23