غروب اوزیل؛ نشانه‌ای بر پایان عصر شماره 10ها

غروب اوزیل؛ نشانه‌ای بر پایان عصر شماره 10ها

5969
19:55
24 مهر 1398
مسوت اوزیل در دوران امری نتوانسته در ترکیب آرسنال خوش بدرخشد.

به گزارش وبسایت نود، مسوت اوزیل از جمله بازمانده های پست شماره 10 در دنیای فوتبال بود.

بعد از پیروزی 1-0 آرسنال مقابل بورنموث در هفته هشتم لیگ برتر، تیتر رسانه ها نه دربارۀ عملکرد بازیکنان داخل زمین، که در مورد کسی بود که خارج از زمین حضور داشت. مسوت اوزیل.

پس از مسابقه امری در واکنش به سوال خبرنگاران مبنی بر دلیل بیرون ماندن اوزیل از ترکیب تیمش عنوان کند: «زیرا به نظرم آمد که بقیه بازیکنان نسبت به اوزیل استحقاق بیشتری برای حضور در ترکیب دارند.» البته این فقط یک بازی نیست که اوزیل از ترکیب تیم آرسنال به دور می ماند. این اتفاقی است که در طی یک سال گذشته زیاد رقم خورده است.

از زمان حضور امری در آرسنال، اوزیل دیگر نتوانست جایگاه ثابتی را در ترکیب تیم قرمزپوش لندنی برای خود پیدا کند، اگر هم به ترکیب راه می یافت، درخشش گذشته را نداشت. حالا هم به نظر می رسد بعد از یک سال و چند ماه حضور در لندن، امری دیگر طاقتش را دربارۀ ستاره آلمانی از دست داده است.

اوزیل این فصل فقط یک بار در لیگ برتر از ابتدا در ترکیب اصلی آرسنال به میدان رفته است و بعد از حضور در دیدار نه چندان حساس مقابل ناتینگام در جام اتحادیه، دیگر برای آرسنال به زمین نرفته است. بی اعتنایی امری به اوزیل، در واقع مثال خوبی است برای غروب شماره 10ها در فوتبال مدرن.

دورانی بود که یک بازیکن خلاق جلوتر از دو هافبک عقب زمین و درست پشت مهاجم نوک، ایفای نقش می کرد و این وظیفه در سیستم 4-2-3-1 بیشتر مشهود بود که ونگر نیز علاقه زیادی به آن داشت و در فصول آخر حضورش در آرسنال، به مدد بهره گیری از همین سیستم بود که بازیکنی چون اوزیل چهره درخشانی از خود بروز کرد. حتی اوزیل در همین نقش بود که در تیم ملی آلمان در سال 2014 چهره پرفروغی داشت و همراه کشورش به قهرمانی جهان رسید.

اما در گذر زمان شماره 10 کلاسیک نقشش به تدریج کمرنگ و کمرنگ تر شد. در لیگ برتر انگلیس و با حضور مربیان مدرنی چون گواردیولا و کلوپ و روی آوردن به سیستم هایی مثل 4-3-3 نقش شماره 10 به کلی فراموش شد و بیشتر روی شماره 9 مدرن یا شماره 9 کاذب تأکید شد. اینگونه بود که بازیکنانی چون اوزیل حاشیه نشین شدند.

یا نمونۀ دیگر آن دی بروین بود که البته او توانست به مدد توانایی های بیشتر بازی‌اش و تجربه حضور در کناره های زمین، خود را در سیستم جدید وفق دهد. دی بروین در سال 2015 و بعد از حضور در منچسترسیتی، در تیم پیگرینی عنصری اثرگذار بود. مربی شیلیایی این آزادی عمل را به او داده بود تا به هر کجای زمین که می خواهد سر بکشد. او بازیکن خوبی در پست شماره 10 تیم منچسترسیتی بود، اما در تیم پپ و در نقشی جدید یک سطح بالاتر هم رفت.

بعد از حضور گواردیولا در سیتی، دی بروین در سیستم 4-3-3 منچسترسیتی کیفیت خود را بروز داد و اکنون بدل به بهترین پاسور لیگ شده است و حتی تا مرز شکستن رکورد 20 پاس گل در یک فصل نیز پیش رفت. رکوردی که متعلق به آنری است و در فصل 2002-2003 ثبت شد.

در مقابل، اوزیل با حضور امری نتوانست خودش را در سیستم جدید وفق دهد و همچون کنار رفتن پست شماره 10، او نیز از سطح اول فوتبال جزیره کنار رفت. و حالا برای امری گزینه ای است که اولویتی پایین تر از بازیکنانی چون سبایوس و جو ویلاک دارد. وقتی این موضوع را در سطح اول فوتبال اروپا بررسی کنیم، متوجه می شویم که موفقیت نیز با سیستم های جدید گره خورده است. آخرین تیمی که در فصول اخیر توانسته با سیستم 4-2-3-1 و داشتن یک بازیکن شماره 10 کلاسیک در ترکیب تیمش به قهرمانی در لیگ قهرمانان برسد، تیم آنچلوتی در سال 2014 بود. رئال مادرید در فصل 2013-2014 با حضور یک بازیکن شماره 10 در سیستم 4-2-3-1 به قهرمانی اروپا رسید.

به وضوح مشخص است که اونای امری نمی تواند رویکرد بی‌تفاوتی و خونسردی اوزیل را به کارهای دفاعی درون زمین، نادیده بگیرد. تازه در نظر بگیرید که اوزیل 31 ساله شده و حالا در چنین شرایطی امری ترجیح می دهد از بازیکنان جوان، انرژیک تر و موثرتری در کارهای دفاعی تیمش بهره ببرد. حقیقتی سخت است، اما باید پذیرفت دوران اوزیل و دوران شماره 10های کلاسیک در سطح اول فوتبال اروپا به پایان رسیده است.

 

1878

نظرات کاربران
بختیاری
چقد منتظر بودم ک ی خبر درباره اقای پاس گل دنیا پخش شه مرسی ادمین جان و ی چیزه دیگه وقتی پیش شیر ها ثابت شده ای دیگه نیازی نیس خودتو ب کفتار ها ثابت کنی
۲۵ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۴۵:۲۵
پاسخ
6
10
امین
علت اصلی افت خامسم همینه، ولی لزوما شمارشون ۱۰ نیست مثل کاکاو مولر
۲۴ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۲۳:۵۰:۴۸
پاسخ
2
17
حامد نیستلروی
خیلی دلم میخواد اینتر اون رو بخره و اوزیل به دوران اوجش برگرده. بازیهاش تو رئال عالی بود و با دیماریا و رونالدو نابود میکردند همه تیمها رو.
۲۴ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۲۳:۴۶:۴۳
پاسخ
10
33
Man United / A.C.Milan
هیچ مربی ای نمیتونه توانایی های اوزیل رو کاملا درک کنه... حیف میلان در وضعیتی مناسبی نیست و جذب اوزیل هم برای میلان هم برای اوزیل ریسک بسیار بزرگیه وگرنه در حالت عادی (مثلا سال 2012 تا 2014) بازیکنی مثل مسوت خیلی کمک میتونست بکنه به تیم. ضمنا تولدت مبارک مسوت!
۲۴ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۲۲:۴۵:۲۷
پاسخ
5
32
لیورپولی دو آتیشه‌ی دهه هفتادی
واقعا حیفه که اوزیل به این روز افتاده. بازیساز خوبی بود یهو معلوم نیست چه بلایی سرش اومده. یادش بخیر انگار همین دیروز بود که به رئال رفت زمان چه زود میگذره.
۲۴ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۲۱:۵۷:۰۴
پاسخ
3
36
arya
با اینکه زیدان رو دوست دارم ولی دوتا از ارزمندترین بازیکنای رئال رو از دست داد و عملا باعث نابودیشون شد یکی اوزیل که دادن به ارسنال و دیگری دی ماریا این دوتا تو زئال حتی میتونستن توپ طلا ببرن
۲۴ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۲۰:۴۱:۰۶
پاسخ
9
26
ناشناس
به زیدان چه ربطی داره؟ این بازیکنان تو دوارن سرمربیگری زیدان از رئال نرفتند
۲۵ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۵۰:۵۷
0
6
عشقممم نیمار
همش تقصیره کشور المان و‌مقامات فوتبالی و‌سیاسیشه :-P
۲۴ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۲۰:۳۹:۱۸
پاسخ
39
11
کسرا
مشکل اوزیل عدم ثباته. بعضی وقتا انقدر خوبه که آدم فکر میکنه به تنهایی میتونه یه تیم رو قهرمان کنه و بعضی وقتا هم انقدر بده که آدم فکر میکنه در حد لیگ دوزاری خودمون تو ایرانه. توی رئال و تا همین چند سال پیش توی آرسنال هم دقیقا همینجوری بود ولی خب روزای خوبش به مراتب بیشتر از روزای بدش بود. الان ولی چند سالی میشه که به ندرت روزای خوب داره ولی هنوزم وقتی یه روز خوب داره، یه تنه میتونه آرسنال رو توی سخت‌ترین بازی‌ها هم برنده کنه.
۲۴ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۲۰:۳۸:۲۹
پاسخ
3
27
طوفان سرخ اسیا
امری تیمو جمع و جور کن بابا این لوییس بدرد نمیخوره برای دفاع ی هافبک هجومی که پپه رو تغذیه کنه میخوایم که نداریم....کولاشیناچم جدیدنا انگار آمده تفریح تو زمین...
۲۴ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۲۰:۱۲:۰۴
پاسخ
5
37