لیگ اروپا، یکی دو جین خاطره و ابرقدرت‌های خاموش؛ روزی روزگاری، جام و افتخار

لیگ اروپا، یکی دو جین خاطره و ابرقدرت‌های خاموش؛ روزی روزگاری، جام و افتخار

4244
11:44
09 شهریور 1398
حضور برخی تیم‌ها در لیگ اروپا، بار نوستالژیک و حسرت‌باری به قصه فصل پیش‌روی این رقابت‌ها می‌افزاید.

به گزارش سایت نود، همین که برای اولین بار قرعه‌کشی لیگ اروپا در روزی غیر از  قرعه‌کشی لیگ قهرمانان اروپا انجام شد، ثابت کرد این جام درجه دوم قاره سبز  تا چه اندازه در انزو قرار دارد.

 حتی تمهیداتی مانند در نظر گرفتن مرحله گروهی و تغییر برند این جام از جام یوفا به لیگ اروپا هم شاید تنها به لحاظ مالی و اسپانسرینگ باعث بهبود اوضاع شده باشد و گرنه افزایش کمیت قطعا چیزی به ارزش جام نیفزوده است!  قرعه‌کشی فصل جاری لیگ اروپا علاوه بر تداوم سردی رقابت‌ها، نگاه‌ها را متوجه تیمی‌هایی می‌کند که زمانی یا در سطح اول اروپا می‌درخشیدند یا حداقل در لیگ‌های داخلی قهرمان بودند.

منچستریونایتد و آرسنال و جایگاه‌های از دست رفته

 زمانی هر نبرد آرسنال و منچستریونایتد، جنگی برای قهرمانی در لیگ برتر انگلیس بود  و 2 تیم نمایندگان ثابت انگلیس در بالاترین سطح رقابت‌های اروپایی نام داشتند. حالا اما زمانه عوض شده. هر 2 تیم با از دست دادن مربیان اسطوره‌ای خودشان دیگر حتی توان کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را هم ندارند. آرسنال برای سومین فصل متوالی این جام را تجربه خواهد کرد و منچستریونایتد هم برای سومین بار در 6 فصل اخیر بدون فرگوسن مجبور به حضور در لیگ اروپاست. در هجمه قدرتنمایی دشمنان خونی منچستریونایتد (لیورپول و منچسترسیتی)، تیم‌های پرافتخار تاریخ لیگ برتر انگلیس با وضعیت موجود حداکثر می‌توانند نسبت به کسب رتبه لازم برای حضور در لیگ قهرمانان و دوری از جام «انگیزه‌کش» لیگ اروپا امیدوار باشند، نه چیزی بیش‌تر! 

خاطره‌های سیاه و سفید و خاطره‌سازان فراموش‌شده 

علاوه بر غول‌هایی که هنوز خاطرات درخشش آن‌ها قدیمی نشده، چند تیم حالا متوسط و زمانی بزرگ هم به امید بازیافتن جایگاه سابق خودشان جام درجه دوم لیگ اروپا را تحمل می‌کنند. دیناموکیف که زمانی با لوبانفسکی فقید جام در جام اروپا را تصاحب کرد، خودش را بزرگ‌تر از لیگ اروپا می‌داند؛ به استناد حضور در نیمه‌نهایی فصل 1999-1998 لیگ قهرمانان اروپا و بردن بارسلونا، آرسنال و نیوکاسل در خانه رقبایشان با درخشش زوج رویایی شوچنکو و ربروف. اسپورتینگ لیسبون دیگر برنده جام اروپایی است که هنوز خاطره آن شکست ناباورانه‌اش در فینال فصل 2005-2004 جام یوفا در خانه مقابل زسکامسکو در یادها باقی مانده است. احتمالا خیلی‌ها نمی‌دانند آیندهوون پس از سلتیک و آژاکس، سومین تیمی بود که در یک فصل 3 جام معتبر اروپا را به خانه برد. تیم تحت رهبری هیدینک با درخشش ستاره‌ای به نام اریک گرتس، لیگ و جام حذفی هلند و البته جام باشگاه‌های اروپا در فصل 1998-1987 را تصاحب کرد و نامش را جاودانه کرد. یکی دیگر از 3 قهرمان ثابت لیگ پرتغال یعنی پورتو هم در لیگ اروپا حضو دارند؛ تیمی با 2 قهرمانی در جام باشگاه‌ها و لیگ قهرمانان که نسل جدید فوتبال دنیا آن‌ها را بیش از بنفیکای مقتدر لایق حضور ثابت در لیگ قهرمانان اروپا می‌داند. 

غول‌های کم دوام و ستارگان دیروز 

همان طور که آرسنال و منچستریونایتد، 2 غول بزرگ انگلیس در لیگ اروپا هستند، 2 تیم پایتخت ایتالیا و قهرمانان فصول 2000-1999 و 2001-2000 سری A هم از بد حادثه و البته غفلت خودشان به این جام تبعید شده‌اند. لاتزیو در روزهای طلایی‌اش در اواخر قرن بیستم و اوایل هزاره جدید، قهرمانی توامان لیگ و جام حذفی ایتالیا، جام در جام اروپا، نایب‌قهرمانی جام یوفا، سوپر جام ایتالیا و سوپر جام اروپا را تصاحب کرد و به اندازه کل دوران قبلی‌اش، جام برد. رم هم یک سال بعد از قهرمانی دراماتیک لاتزیو در فصل 2000-1999 سری A با کاپلو و مثلث توتی، باتیستوتا و مونتلا پس از 18 سال قهرمان لیگ شد و تا مرحله دوم گروهی لیگ قهرمانان اروپا پیشروی کرد؛ در حالی که تا قبل از بایرن در فصل 2012-2011، آخرین تیمی بود که در خانه فینال جام باشگاه‌های اروپا را در فصل 1984-1983 به لیورپول واگذار کرد.  حالا درخشش رمی‌ها در حضور یوونتوس شکست‌ناپذیر سری A به خاطره تبدیل شده و سهمشان حضور در لیگ اروپاست. حال و روز 2 قهرمان همیشگی اسکاتلند هم بی‌شباهت به اهالی رم نیست؛ با این تفاوت که رنجرز، قهرمان سابق جام در جام اروپا پس از تحمل رنج سال‌ها حضور در دسته‌های پایین‌تر فوتبال اسکاتلند در مسیر بهبود، لیگ اروپا را برای شروع دوباره انتخاب کرده است. سلتیک، اولین باشگاه دارنده صد جام قهرمانی در فوتبال اروپا هم از روزهای اوج فاصله دارد. آن‌ها هنوز تنها تیم برنده هر 3 جام داخلی (لیگ برتر، جام حذفی و جام اتحادیه) و جام باشگاه‌های اروپا در یک فصل هستند؛ با جک استین افسانه‌ای در فصل 1967-1966 و در قامت اولین بریتانیایی قهرمان معتبرترین جام باشگاهی اروپا. از اینتراخت خاطره اروپایی خاصی غیر از قهرمانی در تنها فصل حضور 4 نماینده یک کشور در نیمه‌نهایی یک جام اروپایی و همچنین تبدیل شدن به اولین آلمانی حاضر در جام باشگاه‌های اروپا باقی نمانده و اسپانیول هم قربانی بازگشت رویایی بایرلورکوزن در فصل 1988-1987 جام یوفا شد و 19 سال بعد باز هم در ضربات پنالتی و باز هم  در فینال جام یوفا مغلوب سویا شد. فاینورد، اولین هلندی فاتح جام باشگاه‌های اروپا در فصل 1970-1969، طی سال 2002 با ضربات آزاد فن‌هیدونک و مربیگری فن‌مارویک در خانه جام یوفا را برد اما طلوعش دیری نپایید.

حضور غول‌های دنیای سیاه و سفید

 در سوی مقابل این لیست، برخی دیگر از تیم‌ها دهه‌ها از سطح اول دور افتاده‌اند و دیگر به لیگ اروپا و جام یوفا عادت کرده‌اند؛ بی آنکه کسی بداند روزگاری در سطح اول رژه می‌رفتند. سن‌اتین در روزهای چهره شدن میشل پلاتینی، طی دهه 70 در فوتبال فرانسه آقایی می‌کرد و حتی تا فینال جام باشگاه‌های اروپا هم پیش رفت اما آنجا مغلوب بایرن شد. اوضاع فعلی سبزها نسبت به روزهای دهه 90 که حکم آسانسور را داشتند، بهتر شده و برای میادین اروپایی می‌جنگند اما قهرمانی رویای دور از دسترسی به نظر می‌رسد. از طرفی با توجه به قدرتنمایی پاری‌سن‌ژرمن به نظر می‌رسد به زودی رکورد قهرمانی در لوشامپیونه از دست سن‌اتین دارای 10 قهرمانی خارج شود. در ایام درخشان سن‌اتین، بوروسیامونشن‌گلادباخ هم در آلمان اوضاع خوبی داشت و اتفاقا آن‌ها هم در تنها حضور خودشان در بازی نهایی جام باشگاه‌های اروپایی به فاصله یک سال از شکست سن‌اتین، مغلوب لیورپول شدند. در همان ایام و در سال تاسیس جام یوفا تیمی به نام ولورهمپتون یک پای اولین فینال تک ملیتی و تمام انگلیسی جام یوفا در فصل 1971-1970 بود. آن‌ها با مربی بزرگی به نام میجر باکلی در لیگ انگلیس قهرمان شدند اما حالا حتی با وجود زوزه‌های اخیر و قدرتمند فصل قبل، بیش‌تر یک گرگ بی دندان هستند تا گروه کشنده دهه‌های 50 و 70! 

1977

 

نظرات کاربران
امیر
یونایتد حیفه تیمی با این همه محبوبیت مدیران یونایتد دیوانه شدن
۰۹ شهریور ۱۳۹۸ ساعت ۱۹:۵۸:۳۸
پاسخ
2
13
هادی
یادش بخیر. بازی های منچستر از سال 2001 نگاه میکنم. چه روزایی بود. چه بازیکن هایی. واقعا ادم عشق میکرد با بازیهای منچستر. اون اقتدار و اون بزرگی سر الکس هر بیننده ای رو طرفدار منچستر میکرد.از همون موقع سر الکس منو عاشق منچستر کرد. انشالله که به زودی به جایگاهش برگرده پر افتخار و پر طرفدار ترین تیم جهان. منچستر یونایتد کبیر. زنده باد سر الکس فرگوسن کبیر پدر فوتبال و بهترین مربی دنیای فوتبال
۰۹ شهریور ۱۳۹۸ ساعت ۱۹:۵۰:۴۷
پاسخ
5
13
مهدی
آرسنال تا سال ۲۰۰۵ یه چیز دیگه بود بازی های عجیبی ارائه میداد و بیشتر پاسکارهاشون پاسهای تک ضرب بود...من بازی های آرسنال در فصل ۲۰۰۱-۲۰۰۲ رو دیدم و طرفدار این تیم شدم...اون سال آرسنال با اقتدار قهرمان لیگ برتر و جام حذفی انگلیس شد. بازیکنانی مثل تیری آنری سول کمپل اشلی کول دنیس برگکمپ پاتریک ویرا روبرت پیرس.فردریک لیونبرگ.سیلوین ویلتورد.جیوانی فن برونکهورست.ژیلبرتو سیلوا و دیوید سیمن و حبیب کولو توره... درسته که الان خیلی عقب مونده از سطح اول اروپا ولی بازم سومین تیم پرافتخار انگلیس هست با ۱۳ قهرمانی لیگ برتر و ۱۳ قهرمانی جام حذفی
۰۹ شهریور ۱۳۹۸ ساعت ۱۶:۵۰:۴۱
پاسخ
2
22
ayahou
عشق یعنی آنری
۰۹ شهریور ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۳۱:۱۱
پاسخ
3
33