نگاهی به بهترین لحظات کارنامۀ پرافتخار شواین‌اشتایگر

نگاهی به بهترین لحظات کارنامۀ پرافتخار شواین‌اشتایگر

1991
23:14
18 مهر 1398
ستاره پیشین فوتبال آلمان و بایرن مونیخ بازنشسته شد.

به گزارش وبسایت نود، باستین شواین اشتایگر اعلام کرده که در ۳۵ سالگی تصمیم گرفته از دنیای فوتبال خداحافظی کند. مهمترین دوران کارنامۀ دوران باشگاهی او در بایرن مونیخ رقم خورد. شواین اشتایگر در سال ۱۹۹۸ به آکادمی تیم بایرن مونیخ ملحق شد و در سال ۲۰۰۲ توانست نخستین بازی خودش با پیراهن تیم اول این باشگاه را انجام دهد. شواین اشتایگر در مجموع ۵۰۰ بازی با پیراهن بایرن انجام داد و توانست ۶۸ گل برای آن ها بثمر برساند. این بازیکن در این مدت موفق شد همراه با بایرن فاتح ۸ بوندس لیگا، ۷ جام حذفی و یک لیگ قهرمانان اروپا شود.

شواین اشتایگر که از سال ۲۰۱۷ برای تیم شیکاگوفایر آمریکا بازی می کند، در پایان فصل جاری فوتبال MLS برای همیشه از دنیای بازیگری فوتبال خداحافظی می کند. شواین اشتایگر که در طی دوران 17 ساله پرافتخار ورزشی خود هم در سطح باشگاهی و هم در سطح ملی به عناوین متعددی رسید سابقه بیش از 880 بازی حرفه‌ای را در کارنامه اش دارد. به بهانه خداحافظی او نگاهی داریم به برترین لحظات دوران درخشان بازیگری وی؛

اولین بازی با پیراهن بایرن مونیخ

شواینی بعد از دو فصل حضور مداوم در تیم دوم بایرن مونیخ، از فصل 2002-2003 راه خود را به ترکیب تیم اصلی یافت، هر چند که او طی دو فصل بعد باز هم برای تیم دوم بایرن مونیخ چند بازی انجام داد. شواین اشتایگر در 18 سالگی و در نوامبر 2002 برای نخستین بار با پیراهن بایرن مونیخ به میدان رفت. بایرن در آن مسابقه در لیگ قهرمانان به مصاف لانس رفت و ازقضا در آن بازی کواچ سرمربی فعلی تیم نیز در زمین حضور داشت. شواینی در آن بازی به یادماندنی که با تساوی 3-3 پایان یافت یک پاس گل هم ارسال کرد. او در حالی بایرن مونیخ را در سال 2105 ترک کرد که برای این تیم پانصد بار به میدان رفت و 18 جام معتبر با این تیم فتح کرد.

اولین بازی با پیراهن آلمان

شواینی در ژوئن 2004 و در 20 سالگی نخستین بار پیراهن تیم ملی کشورش را به تن کرد. در آن مسابقه آلمان 2-0 به مجارستان باخت. شواینی با گذر زمان به یک عنصر کلیدی در تیم ملی آلمان بدل شد و حتی بازوبند کاپیتانی تیم را هم به بازو بست. او در 121 بازی برای تیم ملی کشورش 24 گل زد و با این تیم به فینال جام ملت های اروپا و جام جهانی رسید و در سال 2014 قهرمان جهان شد.

درخشش در تیم ملی آلمان

احتمالاً نقطه شروع درخشش شواینی را در تیم ملی آلمان باید بازی رده بندی جام جهانی 2006 بدانیم. در شرایطی که تیم ملی آلمان در بازی نیمه نهایی شکست تلخی را در خانه مقابل ایتالیا متحمل شد و خیلی‌ها بازی با پرتغال را در رده بندی فاقد اهمیت می دانستند، اما مسابقه رده بندی جام 2006 بازی جذابی از آب در آمد و آلمان موفق شد به لطف درخشش شواین اشتایگر 3-1 پیروز شود. شواینی در آن دیدار دو گل زد. یک بار با یک شوت دیدنی از فاصله 25 یاردی و در صحنه دیگر، ضربه آزاد او با برخورد به بازیکنان حریف راهی گل شد. به این ترتیب او تیم کشورش را به ردۀ سوم جام جهانی رساند.

تغییر پست

شاید 25 سالگی برای تغییر پست در فوتبال کمی دیر باشد، اما شواینی خلاف این موضوع را نشان داد. با حضور فن خال در تیم بایرن مونیخ، شواین اشتایگر که پیش تر یک هافبک کناری بود به میانه میدان منتقل شد. فن خال با استفاده از انعطاف در بازی شواینی، توانست او را بدل به یک هافبک مرکزی قدرتمند کند. به این ترتیب شواینی به یک هافبک میانی عقب زمین بدل شد و با حضورش در این پست، نه تنها کیفیت بازی خود را نشان داد که عملکردش تحسین های زیادی را در بر داشت. او خودش این تغییر پست را مسئلۀ مهمی در پیشرفت بازی‌اش قلمداد می کند. شواینی می گوید با بازی در میانه میدان توانست بدون وابستگی به دیگران، بر جریان بازی مسلط شود.

سه گانه با بایرن مونیخ

بعد از خاطرات تلخ فصل 2011-2012 بایرن مونیخ در فصل 2012-2013 به یک سه گانه تاریخی رسید. شواینی در آن فصل نقشی محوری در تیم هاینکس بازی کرد. شواینی به عنوان یک هافبک متمایل به عقب زمین، در بوندس لیگا هفت گل زد و پنج پاس گل ارسال کرد تا در نهایت بایرن با 25 امتیاز برتری نسبت به دورتموند قهرمان لیگ شود. در لیگ قهرمانان نیز آنها پیش از فینال، موفق شدند 7-0 بارسلونا را شکست دهند! شواینی در پایان آن فصل بازیکن سال فوتبال آلمان لقب گرفت. در توصیف اهمیت او باید به حرف های هاینکس رجوع کرد؛ هاینکس معتقد بود شواینی روح و قلب تیمش است، بازیکنی که نه برای خود، که برای تیم بازی می کند.

طعم شیرین قهرمانی در جهان

روزهای خوب برای شواینی ادامه داشت، او در سال 2013 به جمع باشگاه 100 تایی‌های تیم ملی آلمان ملحق شد. و یک سال بعد در جام جهانی 2014 در برزیل، جام زرین را بالای سر برد تا ویترین افتخارات خود را تکمیل کند. هر چند در فصل منتهی به جام جهانی او با مشکل مصدومیت زانو دست و پنجه نرم می‌کرد و در جام جهانی نیز نتوانست در تمام مسابقات به میدان برود، اما باز هم عنصری تاثیرگذار بود. او در بازی فینال جام جهانی بیش از هر بازیکن دیگری در زمین تکل زد تا آلمان ها 1-0 آرژانتین را ببرند و قهرمان جهان شوند.

بازی بزرگداشت

یک سال پیش در آگوست 2018 بود که بازی بزرگداشت شواینی برگزار شد. او بعد از یک دوره کوتاه در منچستریونایتد راهی شیکاگوفایر شد و به یاری این تیم آمریکایی و بایرن مونیخ، یک مسابقه بزرگداشت در آلیانز آره نا انجام شد. در این بازی شواینی در یک نیمه برای شیکاگو در نیمۀ دیگر برای بایرن بازی کرد. بایرن مونیخ در این مسابقه 4-0 پیروز شد و گل چهارم توسط شواینی به ثمر رسید.

 

1878

نظرات کاربران
فردین
آدم گریش میگیره اصن.دوست داشتنی ترین بازیکنا دونه دونه فوتبالشون داره تموم میشه.ستاره هایی که با غیرت و جون و دل برا باشگاه و کشورشون بازی میکردن کجا و بازیکنای جدید که جز پول چیزی براشون اهمیت نداره کجا.هیچوقت یادمون نمیره بازیکنایی مثل الیور کان و شواینی و فیلیپ لام و ریبری و بوفون و دلپیرو و پل اسکولز و رایان گیگز و جرارد و مالدینی و نستا و ... بیشترین پیشنهادای مالی رو از بهترین باشگاها داشتن تو دوران اوجشون ولی هیچوقت به باشگاهشون و هواداراشون پشت نکردن
۱۹ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۰۶:۰۷
پاسخ
0
15
سامی
زنده باد شوآینی زنده باد بایرن قدردان زحماتت هستیم آلمانیِ باغیرت
۱۹ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۴۸:۰۲
پاسخ
0
12
نیما
یادش بخیر من اولین بار تو بازی دوستانه بایرن مونیخ و پرسولیس که واسه خداحافظی عابدزاده بود دیدمش و از همون موقع معلوم بود بازیکن خوبیه. البته اون موقع ها وینگر چپ بازی میکرد
۱۹ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۰۱:۳۲:۰۲
پاسخ
4
25
joseph
خسته نباشی فرمانده. عاشق فوتبال و شخصیت حرفه ایتم.دمت گرم
۱۹ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۰۰:۳۲:۵۳
پاسخ
0
36
کسرا
به شدت دوست داشتنی بود ولی به یکباره و خیلی ناگهانی افت شدیدی کرد. البته رفتاری که مورینیو باهاش داشت و مصدومیتش هم به هیچ عنوان بی تاثیر نبودن. من به شخصه ولی فکر میکنم مشکل اصلیش اشباع شدن و بی انگیزه شدنش بود. کلا اکثر بازیکنایی که هم با بایرن سه گانه فتح کردن و هم با آلمان قهرمان جهان شدن خیلی زود اشباع شدن و دیگه بازیکنای سابق نشدن. کروس مثلا تونست خودشو جمع کنه ولی بازم یکی دو سال تو اوج موند و بعد ذره ذره افت کرد.
۱۹ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۰۰:۱۸:۰۳
پاسخ
0
25
امیدایران
توکارتون فوتبالیست هاهم اسطوره آلمان بود
۱۸ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۲۳:۴۳:۴۸
پاسخ
1
27