یادداشتی درباره حال و روز فوتبال ایران؛ خداحافظ رفیق 

یادداشتی درباره حال و روز فوتبال ایران؛ خداحافظ رفیق 

2037
10:48
06 بهمن 1398
این هفته ها تقریباً زمانی نیست که صفحه روزنامه یا وب سایت خبرگزاری را باز کنیم و با یک خبر تکان دهنده و مخرب درباره فوتبال روبرو نشویم. فوتبال این رفیق سالیان اخیر ملت ایران حالش خوب نیست.

 فوتبالی که طی 4 دهه گذشته به جرأت می توان گفت یکی از عوامل اصلی وفاق ملی همه ایرانیان در سراسر جهان بوده است، فوتبالی که از صعود ناباورانه و دراماتیکش در ملبورن میلیون ها ایرانی در سرار جهان جشن گرفتند، همان فوتبالی که شکستش در برابر بحرین در مقدماتی 2002 غرور میلیون ها ایرانی را شکست و بازی غرور آفرینش در برابر آرژانتین ملتی را سربلند کرد، این روزها حالش به شدت بد است. 
در فوتبال ملی با یک تصمیم نابخردانه و بحث‌بانگیز مارک ویلموتس بلژیکی از صندلی سرمربیگری تیم ملی اخراج می‌شود که تبعات این اقدام علاوه بر در محاق بردن امکان صعود تیم ملی از دور نخست مسابقات انتخابی جام جهانی 2022، بار مالی چند ده میلیارد تومانی را بر پیکره فوتبال ملی تحمیل می کند و مفهوم آن این است که مجموعه‌ای از مدیران ناکارآمد با تصمیم نادرست خود بحرانی را ایجاد می‌کند که نه تنها خودشان بلکه حتی وزارت ورزش وجوانان و مدیرانی که در آینده قرار است جایگزین آنان شوند نیز توان برون رفت از آن بحران را نخواهند داشت،  کما اینکه نحوه عقد قرارداد با این سرمربی خارجی پر از ابهاماتی است که در خوشبینانه‌ترین حالت ممکن می‌توان آن را به عدم کفایت و ندانم کاری مدیران فدراسیون فوتبال نسبت داد . در فوتبال باشگاهی نیز وضعیت از فوتبال ملی بهتر نیست و فقط کافیست در همین موارد مشابه نگاهی به قراردادهای مربیان دو تیم پرطرفدار استقلال و پرسپولیس بیاندازیم که نتیجه عقد قراردادهای ناشیانه و فاقد کارشناسی، از دست دادن مربیان هر دو تیم در کوران رقابت های لیگ شده است. 
با یک نگاه اجمالی به پرونده مدیریتی رؤسای فدراسیون های فوتبال طی چند دهه گذشته به سهولت می توان دریافت که به استثناء دوران محسن صفایی فراهانی و اندکی هم در زمان محمد دادکان فدراسیون‌ها همواره با معضل مدیریت روبرو بوده اند و سیاست آزمون و خطا همیشه بر اکثر تصمیمات فدراسیون ها حاکم بوده است، یک آسیب شناسی نه چندان عمیق نیز می تواند ما را متوجه اصلی‌ترین معضل این فوتبال رو به احتضار نماید. «انتخاب رئیس فدراسیون فوتبال»
رؤسای سازمان‌های تربیت بدنی و پس از آن وزرای ورزش و جوانان که رؤسای مجامع فدراسیون‌ها بوده‌اند در بیشتر مواقع از میان عده‌ای مدیر میانسال ورزشی و با لحاظ کردن سلایق و البته فشارهای لابی‌های سنتی فوتبال کشور دست به انتخاب های تقریباً مشابه  زده‌اند و نتیجه انتخاب این گونه از مدیران وضعیت اضطراری  است که در حال حاضر گریبان فوتبال کشور را گرفته است. فوتبال ما این روزها چنان دچار اضمحلال و از هم گسیختگی گردیده که در کمتر برهه‌ای از تاریخ خود با آن مواجه بوده است. در این هفته ها، با استعفای مهدی تاج که ظاهراً در اثر وخامت حال جسمی او و به توصیه پزشکان صورت پذیرفته است (برای بهبود حال ایشان از خداوند منان طلب عافیت می نمائیم)، انتخاب جانشین او بسیار با اهمیت‌تر از هر زمان دیگریست چرا که اصلاح امور در شرایط کنونی کاریست بس دشوار و قطعاً چنانچه انتخاب رئیس جدید به سیاق قبل صورت پذیرد و شاهد جلوس اشخاص مشابه رؤسای پیشین بر صندلی ریاست فوتبال باشیم قطعاً شاهد فروپاشی فوتبال ملی خواهیم بود. فوتبال ملی اینک  به یک تحول نیاز دارد، اینکه مجموعه مدیران ورزشی کشور تاریخ صریح و سریعی را برای انتخابات اعلام کرده اند خود نشانه بسیار خوبی‌ست اما آنچه که در این میان بیشتر حائز اهمیت خواهد بود فراهم نمودن حضور شخص و اشخاصی در ارکان فدراسیون است که لااقل مشابه مدیران مستعفی نباشند. در این بزنگاه تاریخی فوتبال ملی، لابی‌های سنتی و منفعت طلب فوتبال کشور به دنبال آن خواهند بود که با ایجاد حواشی گوناگون دوباره رئیسی از جنس خودشان را بر مسند کار بنشانند که فقط منافع آنان را تامین نماید؛ همانطور که طی سالیان گذشته این گونه بوده است. مدیرانی که به راحتی سهمیه باشگاه‌های کشور، کرسی‌های آسیایی و بین‌المللی و بسیاری از موقعیت‌های ممتاز فوتبال ما را از دست دادند و در برخی مواقع ماه‌ها و سال‌ها فوتبال ملی را به تعلیق کشاندند و هیچوقت هم پاسخگو نبودند، این اختاپوس چنگ انداخته بر فوتبال ایران بی شک تمایلی به حضور مدیران توانمند در بدنه فوتبال را نخواهند داشت.  
نکته حائز اهمیت در این ناخوش احوالی رفیق قدیمی مان فوتبال، زمان طلایی است که ناخواسته در پیش رو داریم. اگر چه شرایط فعلی برای هر رئیسی بسیار ناخوشایند و پر از ریسک تلقی می‌گردد اما نکته قابل تامل آن، قرار گرفتن فوتبال ایران در یک نقطه عطف تاریخی است. اینک و در این برهه حساس تمامی کارشناسان، دست اندرکاران، دلسوزان و قاطبه مردم پذیرفته اند که می‌بایست یک رنسانس در فوتبال ایران صورت پذیرد. همه دریافته اند که حضور رئیسی مشابه رؤسای دوره های اخیر نه تنها دردی از فوتبال ما دوا نخواهد کرد بلکه تیر خلاصی بر پیکر نیمه جان این فوتبال زخم خورده خواهد بود، اگر چه وزارت جوانان نمی‌تواند و نمی‌بایست در انتخابات دخالت داشته باشد لیکن باتوجه به آسیب‌ها و فشارهایی که در صورت سقوط فوتبال ملی متوجه این وزارت خانه و شخص وزیر خواهد بود باید تدبیری اتخاذ نماید که در یک انتخابات آزاد و سالم زمینه حضور نیروهای جوان، تحصیل کرده، خلاق و توانمند که در عرصه‌های ورزش، اقتصاد و حتی سیاست تجربه اندوزی کرده باشند فراهم گردد که بی شک اعضای مجمع عمومی فدراسیون نیز به وظیفه ذاتی خود مثل همیشه عمل کرده و شخص اصلح را بر مستند کار خواهند گمارد که بتواند طرحی نو دراندازد، شخصی که جسارت و توان دگرگونی در این فدراسیون را داشته باشد؛ فردی که علاوه بر توانایی مدیریت بحران کنونی و به سلامت گذراندن تیم ملی از چالش پیش رو از تغییر و تحول نهراسد و بتواند فوتبال ما را با استاندارهای روز جهان و فیفا همطراز کند. 
فوتبال ایران امروز رئیسی می خواهد جوان، شجاع، با دانش مدیریتی روز جهان و البته ارتباطات گسترده و به نظر می‌رسد این مهم شدنی است و این انتخابات به نقطه عطف فوتبال ایران تبدیل خواهد گشت و اگر چنین نشود دیگر باید گفت «خداحافظ رفیق». 

 

محمودرضا رضایی
نظرات کاربران
رضا ملک زاده
عزیزی خادم بهترین گزینه برای این کرسی میباشد چون هم جوان است و خوش فکر و هم سوابقخوبی در این امر دارد
۰۶ بهمن ۱۳۹۸ ساعت ۱۷:۳۴:۳۱
پاسخ
13
0
کوهمره جروق
بهترین گزینه برانکو بود که اونم پرید.حالا این گذشت.چرا رفتید سراغ سه مربی که نمیتونه تیم ملی به سرانجام برسونه.قلعه نویی و دایی و دیباسی سه گزینه که هر کدوم بشند مربی آینده تیم ملی به فنا میره..همه عالم و آدم دارند میگن این سه گزینه بدرد نمیخوره،کو گوش شنوا.شده داستان ویلموتس.فقط میخوان کار خودشون بکنن.این همه گزینه خوب اصلا همون استرا و شفر استقلالی بهترین گزینه یا همون اسکوچیچ که آماده دم دست هست. حتی کالدرون بیارن بهتر از این سه گزینه هست.اگه میخواهید ایرانی بیارید منصوریان،هاشمیان،مهدوی کیا .بازم بهتر از قلعه نویی و دایی هست.
۰۶ بهمن ۱۳۹۸ ساعت ۱۶:۲۷:۰۴
پاسخ
5
21
جعلی های بی منطق
فقط جوان.ما امروز کسی رو میخوایم که جوان و پرانرژی باشه و صبح تا شبش رو پای فوتبال بذاره.این مو سفیدهای عزیز که احترامشون واجبه دیگه باید قبول کنن که اگه قرار بود گلی به سر فوتبال و ورزش بزنن تا الان زده بودن
۰۶ بهمن ۱۳۹۸ ساعت ۱۶:۱۳:۳۳
پاسخ
1
12
شاهین
درد فوتبال ایران در این مقطع فقط با اومدن دکتر دادکان دوا خواهد شد
۰۶ بهمن ۱۳۹۸ ساعت ۱۳:۴۷:۳۵
پاسخ
3
19
emad
خدا حافظ کیروش .
۰۶ بهمن ۱۳۹۸ ساعت ۱۳:۳۳:۱۳
پاسخ
17
7
عشقم پرسپولیس
علاوه بر رویاهای نویسنده محترم در باره رییس آینده فوتبال ایران یک ررویای دیگه رو هم اضافه کنیم که طرف کسی باشه که سلامت کاری داشته باشه وازلحاظ مالی دستش به دهنش برسه ودنبال رانت خودش نباشه چند سالی که همه در جامعه میگن علی دایی جاش روی نیمکت تیم ها نیست او باید پشت میز باتوجه به تجربیاتش فوتبالو مدیریت کنه ..الحمدا... احتیاجی هم به بحث مالی هم نداره
۰۶ بهمن ۱۳۹۸ ساعت ۱۳:۱۸:۱۵
پاسخ
3
24
آرمان
علی دایی می تونه گزینه خوبی برای ریاست فدراسیون باشه.
۰۶ بهمن ۱۳۹۸ ساعت ۱۳:۱۰:۱۳
پاسخ
3
33