یادداشت به یاد بهترین رفیق: کاپیتان فوتبال ایران باشی و سوار اتومبیل رنو  شوی!

یادداشت به یاد بهترین رفیق: کاپیتان فوتبال ایران باشی و سوار اتومبیل رنو شوی!

11232
10:51
17 فروردین 1398
پنجشنبه باز هم هزاران نفر بر مزار سیروس قایقران در «کلیور» انزلی که زادگاه او هم بود، رفتند و یاد و نام بازیکن بزرگ و دوست‌داشتنی فوتبال ایران را گرامی داشتند.

پنجشنبه باز هم هزاران نفر بر مزار سیروس قایقران در «کلیور» انزلی که زادگاه او هم بود، رفتند و یاد و نام بازیکن بزرگ و دوست‌داشتنی فوتبال ایران را گرامی داشتند. از همبازی‌ها، دوستان و دوستداران قدیمی سیروس این انتظار هست که در مراسم بیست و یکمین سالگرد مسافرت بدون بازگشت او شرکت کنند اما خیل جوانان و نوجوانانی که هرگز حتی کاپیتان را ندیده‌اند چرا؟

هفدهم فروردین ماه سال 1377 که اتومبیل سیروس هنگام سفر به تهران و در حوالی امامزاده هاشم با کامیونی برخورد کرد و سیروس و راستین، پسر شیرین سخن او جان سپردند، جوانان ۱۸ یا ۱۹ ساله کنونی هنوز به دنیا نیامده بودند. پس چرا اغلب حاضران در مراسم یادبود سیروس را همین جوانان تشکیل می‌دهند؟ آن‌ها از پدران خود درباره سیروس چه شنیده‌اند؟

آمار و ارقام البته گویای همه چیز هست. قایقران بسیاری از عناوین «اول» را در فوتبال انزلی، گیلان و ایران در اختیار دارد‌. او اولین بازیکنی است که در ۱۷ سالگی برای تیم بزرگسال ملوان بازی کرد. ملوان آن دوران که پرسپولیس و استقلال را شکست می‌داد و لرزه بر اندام حریفان می‌انداخت. او اولین بازیکنی است که در فاصله ۴۸ ساعت ابتدا دو گل به پرسپولیس و سپس یک گل به استقلال زد تا جام قهرمانی حذفی فوتبال ایران را ملوان در سال ۶۹ به انزلی ببرد. او اولین بازیکن تاریخ فوتبال ایران است که با پیراهن یک تیم شهرستانی (ملوان) بازوبند کاپیتانی تیم ملی ایران را در جام ملت‌های ۱۹۸۸ بر بازوی خود بست. او اولین بازیکنی است که با گل استثنایی‌اش به کره جنوبی مغرور که تازه از جام جهانی 1990 بازگشته بود، نخستین قهرمانی فوتبال ایران در آسیا پس از شکست‌ها و ناکامی‌های فراوان را در دهه ۶۰ خورشیدی موجب شد.

قایقران اولین بازیکنی بود که در نقش سرمربی آن هم در یک تیم بدون تماشاگر به نام کشاورز دست به کار بزرگی زد و با میدان دادن به جوانان گمنام و بدون حامی و ساختن نسلی جدید نه فقط مدتی آن تیم را به رقیب جدی پرسپولیس و استقلال تبدیل کرد، که اصطلاح «بنزین سبز» را با معرفی جوانان خوش‌فکر در ادبیات روزنامه‌نگاری ورزشی در ایران پدید آورد.

می‌توان نمونه‌های دیگری از این اولین‌ها را نوشت اما سیروس در زندگی هم از بسیاری جهات اولین بود و عشق مردم به او بیشتر از همین جهت است. قایقران بدون تردید اولین بازیکن فوتبال ایران بود و شاید البته آخرین که اتومبیل بی‌ام‌و خود را فروخت و رنو خرید تا هزینه تحصیل و اقامت چند دانشجوی رودباری را پرداخت کند که در زلزله ۳۱ خرداد سال 1369 تمام اعضای خانواده و همه‌چیزشان را از دست داده بودند. بسیاری از کسانی که صحنه تصادف سیروس را دیدند، از خود پرسیدند که سیروس قایقران باشی و کاپیتان فوتبال ایران و بازیکن لیگ قطر و آنگاه سوار رنو شوی!

کاش سیروس پنجشنبه دقایقی سر از خواب و خاک برمی‌داشت و میان دوستان و دوستدارانش می‌آمد تا از زبان آن‌ها می‌شنید که پس از گذشت 21 سال هم هنوز و همیشه اولین بلکه برترین و بهترین است.

نظرات کاربران
فقط سپاهان
روحش شاد و یادش گرامی.....دارن یکی یکی از بینمون میرن ادمای که بدون توجه به پول واسه تیمشون ولباسشون که اونومقدس میدونن بازی میکردن خدایا چرا من توی نسل ای ادما زندگی نکردم .
۱۷ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۲۲:۱۹:۳۷
پاسخ
1
11
پیروزورامین
روحت شاد کاپیتان ابدی تیم ملی ایران. خاطره آن گل طلائی که به کره جنوبی زدی هیچگاه از خاطر من و امثال من محو نمی شود.
۱۷ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۳:۰۲:۰۹
پاسخ
2
74
@Rez
نسل ما از هر چیزی شانس نداشت این موهبت نصبیمون شد بازی بزرگانی مثل شما رو از نزدیک ببینیم و به یادمون بیاریم...روحت شاد مرد بزرگ
۱۷ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۵۲:۰۹
پاسخ
1
62
ولی اله خلیلی
من پرسپولیسی ام.و اون شکست 2برصفر برابر ملوان اونهم با دو گل سیروس بد جوری مارا چرزوند مدت ها اعصابمون خرد بودو هنچنین یاد گل استثنایی اش به کره در نیمه اول وقت اضافه در عصر روز پاییزی سال 1369 که ایران را شاد کرد.اونم کره مغرور را.سیروس را همه دوستش داشتند هم پرسپولیسی ها و هم استقلالیها
۱۷ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۴۷:۳۷
پاسخ
2
70
آبی ترینم
جزو بهترینهای ایران بود استیل و بازی کردنش ترس به تن حریفهاش چه داخلی و خارجی می انداخت روحت شاد و جاودان
۱۷ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۴۶:۱۶
پاسخ
1
48
ملوان
مرد نکونام نمیرد هرگز.یادو خاطره تمامی بزرگان فوتبال ایرانی از حجازی و قایقران و... تا نوروزی و اولادی .... گرامی.خدا رحمتشان کند.
۱۷ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۲۸:۴۶
پاسخ
1
57
Mehdi . Najm
روحش شاد و یادش گرامی باد
۱۷ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۱۹:۲۲
پاسخ
1
50
من
گلشو به کره هیچوقت یادم نمیره داشتم مستقیم نگاه میکردم
۱۷ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۰۸:۰۸
پاسخ
2
49
گروهان سرخ
کاش الان فوتبال ما لااقل یک نفر مثل او داشت
۱۷ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۱:۲۷:۳۴
پاسخ
21
112
محمدیونایتد
نبایدناامیدبود وبادید منفی نگاه کرد،درسته پولپرستی درلباس حرفه ای گری مخفی شده اما هنوزم هستندکسایی که بشه به مردانگی ومرامشون دل خوش کرد،قهرمانان زنده ای مثل علی دایی،که امروز بایدبهشون افتخارکرد فرداهاشاید خیلی دیرباشه
۱۷ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۳:۳۸:۰۱
7
37
چیانی پرسپولیسی
روح و روانش آمرزیده شه انشالله
۱۷ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۱:۴۰:۰۵
0
42
حامد رستم زاده
شانس دیدن بازیهای به یاد ماندی و شوت های بینظیر ایشان در دهه شصت در تیمهای منتخب گیلان , ملوان بندر کولاک , تیم ملی ایران را از نزدیک داشتم .یادو نامشان پاینده.
۱۷ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۱:۰۴:۵۶
پاسخ
3
133