13 سال بعد از آن قهرمانی؛ لاجوردی‌ها کجا هستند؟

13 سال بعد از آن قهرمانی؛ لاجوردی‌ها کجا هستند؟

9269
22:33
18 تیر 1398
ایتالیا سیزده سال پیش قهرمانی در جهان را جشن گرفت.

به گزارش وبسایت نود، سیزده سال از قهرمانی تاریخی ایتالیا در جام جهانی می گذرد.

سیزده سال پیش در چنین روزی، تیم ملی ایتالیا تحت رهبری مارچلو لیپی توانست با غلبه بر فرانسه در ضربات پنالتی، برای چهارمین بار قهرمانی در جهان را جشن بگیرد. فینالی خاطره انگیز که قاب های زیادی از آن به یاد مانده است. از خوشحالی لاجوردی‌ها، چیپ زیدان، پنالتی ترزگه، خوشحالی بعد از گل گروسو و البته آن ضربه سر از زیدان به سینه ماتراتزی!

اما بازیکنان آن تیم قهرمان ایتالیا اکنون کجا هستند و چه می کنند؟

جانلوئیجی بوفون

در 41 سالگی همچنان در عرصه اول فوتبال اروپا فعال است. او به تازگی بعد از اتمام قرارداد با پاریسن ژرمن، همچنان در جستجوی قهرمانی در لیگ قهرمانان، به تیم سابقش یوونتوس پیوست تا برای عناوین بعدی تلاش کند و نشان دهد که هنوز تمام نشده است.

بوفون در جام جهانی 2006 نقشی پررنگ در قهرمانی تیمش ایفا کرد و اگرچه حالا مدتی است که از خداحافظی وی از تیم ملی می گذرد، ولی هنوز هم اگر نگوییم بهترین، جزو سه دروازه بان برتر تاریخ ایتالیا است.

جانلوکا زامبروتا

او از جمله بازیکنانی بود که بعد از ماجرای کالچو پولی، یوونتوس را ترک کرد. زامبروتا که در جام جهانی 2006 و طی آن سالها در اوج دوران بازیگری خود قرار داشت، بعد از ترک یوونتوس نتوانست روزهای خوبش را تکرار کند. دورانی نه چندان خوب و کوتاه در بارسلونا و میلان، موجب شد تا او در نهایت سال 2012 کفش هایش را بیاویزد.

مدتی بعد، زامبروتا وارد عرصه مربیگری شد، بعد از دورانی نه چندان خوب در تیم هایی گمنام از جمله دینامو دهلی هند، یک سال دستیار کاپلو در فوتبال چین بود و سپس به ایتالیا بازگشت. او حالا صاحب یک سالن ورزشی است که مختص آمادگی جسمانی و بدنسازی است.

فابیو کاناوارو

کاناوارو مردی بود که بعد از قهرمانی در جهان، توانست عنوان بهترین بازیکن جهان را هم کسب کند. که این عنوان برای یک مدافع، جایزه ای ارزشمند بود. او نیز همچون زامبروتا بعد از ماجرای رسوایی تبانی در فوتبال ایتالیا، یوونتوس را ترک کرد. پس از گذراندن دورانی در رئال مادرید، کاناوارو به ایتالیا بازگشت و در الاهلی بود که کفش هایش را آویخت.

کاناوارو بعد از آن به عرصه مربیگری قدم گذاشت و با حضور در فوتبال آسیا، حداقل از لحاظ مالی به خوبی خود را تأمین کرده است! کاناوارو در گوانگژو، النصر و  تیانجین سابقه مربیگری دارد.

مارکو ماتراتزی

سوای افتخارات همراه اینتر، قهرمانی در جهان همراه کشورش و عملکردش در طول دوران حرفه ای، مهمترین قاب به یادمانده از ماتراتزی، همان درگیری او با زیدان است. زیدان مدعی شد ماتراتزی به خواهر او ناسزا گفته است و به همین دلیل او را با ضربه سر تنبیه کرده است!

ماتراتزی بعد از بازنشستگی از دنیای حرفه ای، به مربیگری روی آورد و سال 2015 به عنوان مربی، قهرمانی در لیگ هند را تجربه کرد.

فابیو گروسو

او پدیده تیم ملی ایتالیا در جام جهانی 2006 هستند. به عنوان یک مدافع در نیمه نهایی مقابل آلمان گلزنی کرد و سپس در فینال، پنالتی قهرمانی ایتالیا را به ثمر رساند. گروسو بعد از جام جهانی، دوران خوبی را در یوونتوس و لیون پشت سر نگذاشت.

او سپس وارد عرصه مربیگری شد. پس از گذران دورانی به عنوان مربی تیم جوانان در یوونتوس، سرمربی تیم اصلی باری و سپس هلاس ورونا شد. اما در هیچ یک به توفیقی نرسید.

مائورو کامورانزی

بر خلاف زامبروتا و کاناوارو، او از جمله معدود ستاره های تیم قهرمان جهان بود که پس از ماجرای کالچو پولی به بیانکونری وفادار ماند. او با انجام بیش از 300 بازی، و ماندن در سخت ترین شرایط، بدل به اسطوره یوونتوس شد. کامو بعد از جدایی از یووه، دورانی را هم در فوتبال آلمان گذراند. او اکنون در دوران بازنشستگی، مفسر تلویزیونی شده است.

گنارو گتوسو

هافبک جنگنده تیم ملی ایتالیا که فریادها و مبارزات در تورنمنت جام جهانی 2006 در اذهان مانده است، بعد از بازنشستگی علاقه و اصرار زیادی برای مربیگری از خود نشان داد، اما دوران مربیگری او هرگز قابل قیاس با دوران بازیگری وی نبوده است.

اف سی سیون، پالرمو، کریت، پیسا و میلان تیم هایی هستند که گتوسو در این مدت در آن ها مربیگری کرده ولی در هیچ یک کارنامه قابل قبولی به جای نگذاشته است. بعد از ناکامی در کسب سهمیه لیگ قهرمانان در فصل قبل در میلان، او شغلش را در تیم سابقش از دست داد.

آندره ا پیرلو

پیرلو که در جام جهانی 2006 از ارکان قهرمان جهان بود، بعد از جام جهانی جزو معدود ستاره های آن تیم بود که کیفیت و فرم خود را حفظ کرد. پیرلو با میلان به قهرمانی اروپا رسید و بعد از افت این تیم، در سال 2011 راهی یوونتوس شد. چهار قهرمانی در سری آ همراه با یک حضور در فینال لیگ قهرمانان، دستاوردی خوب برای او در بیانکونری بود.

پیرلو در شرایطی ایتالیا را ترک کرد و راهی فوتبال آمریکا شد که از او به عنوان یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایتالیا یاد می شود، پیرلو مدتی قبل در آمریکا کفش هایش را آویخت. بحث هایی در مورد حضور او در عرصه مربیگری مطرح شده است ولی هنوز او رسماً دست به کار نشده است.

فرانچسکو توتی

توتی در جام جهانی 2006، خیلی در شرایط آرمانی قرار نداشت، اما در نهایت دستش به جام زرین رسید. جامی که قطعاً مهمترین دستاورد تیمی او در کل دوران بازیگری وی محسوب می شود. او بازیکنی وفادار به رم بود و شاید اگر این وفاداری نبود، به جز جام جهانی، عناوین متعدد دیگری در کارنامه اش ثبت می شد.

با این حال، او چهره افسانه ای باشگاه رم است، با بیشترین بازی و بیشترین گل زده. اما حالا او دیگر عضوی از جالوروسی نیست. توتی بعد از بازنشستگی، مدتی در کادر مدیریتی باشگاه رم حضور داشت ولی اکنون چند هفته ای است که در این سمت نیز حضور ندارد.

لوکا تونی

بعد از زدن 31 گل با پیراهن فیورنتینا، انتظار می رفت او در جام جهانی بیش از دو گل به ثمر برساند. با این حال او بعد از قهرمانی در جهان، دورانی را در بایرن مونیخ، رم، یوونتوس و النصر سپری کرد. تونی در اواخر دوران بازیگری به ایتالیا بازگشت و در 38 سالگی با پیراهن ورونا، آقای گل سری آ شد.

او که به تازگی کفش هایش را آویخته است، توانسته مدرک مربیگری بگیرد و آماده است تا وارد این عرصه شود و صفحه‌ای جدید در کارنامه ورزشی خود باز کند.

دنیله دروسی

مثل فرانچسکو توتی، ستاره ای وفادار برای رم بود. او در پایان فصل قبل با رم خداحافظی کرد. صحبت هایی در مورد انتقال به یک باشگاه دیگر در اواخر دوران بازیگری وجود دارد ولی او هنوز به تیمی منتقل نشده است و گفته می شود به بازنشستگی هم می اندیشد. شاید او هم مثل توتی تصمیم بگیرد با پیراهن رم از دنیای فوتبال خداحافظی کند.

وینچنزو یاکینتا

او از جمله بازیکنان ناشناس آن تیم قهرمان جهان بود. یاکینتا دوران پرفروغی هم بعد از جام جهانی سپری نکرد تا اینکه با خبری عجیب به تیتر اول رسانه ها بدل شد. همکاری او با یک گروه مافیایی و حمل سلاح گرم، موجب شد به دو سال زندان محکوم شود.

آلساندرو دل پیرو

اسطوره یوونتوس، بعد از قهرمانی در جهان، به بیانکونری وفادار ماند. او آنقدر در یوونتوس ماند تا رکورددار گلزنی و بازی در این تیم شود و در قامت یک قهرمان واقعی، این تیم را ترک کند. دل پیرو مدتی بعد در فوتبال آسیا حاضر شد. او در استرالیا و هند تجاربش را به اشتراک گذاشت و سپس کفش هایش را آویخت. دل پیرو اکنون به عنوان کارشناس فعالیت می کند.

1878

نظرات کاربران
پرسپولیس یار
چی بود چی شد منتخب جهان بود تو هر پست ، واقعا حیف یکی ایتالیا یکی هم میلان
۱۹ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۱۱:۱۲:۲۰
پاسخ
1
36
ABS
همیشه تیمایی که پر شور و حرارت بودن قهرمانیشون تو خاطرات مونده ، دلیل اینکه این قهرمانی سال 2006 ایتالیا خیلی خوب تو خاطرمون مونده همین شور حراریت ، یک دستی و یکدلی که ایتالیای دوس داشتنی 2006 داشت. واقعا یکی از شایسته ترین قهرمانان جهان ایتالیای 2006 بود
۱۹ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۴۶:۰۷
پاسخ
0
36
محمد پرسپولیسی
جزء مزخرف ترین شبهای فوتبالی بود که ایتالیا به ناحق قهرمان جهان شد.اگر زیدان اون اشتباه رو نمی کرد عمرا ایتالیا قهرمان نمیشد.توپ و میدان دست فرانسه بود و فرانسه تنها از این نارحت بود که بازی به وقت اضافه کشیده میشه.
۱۹ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۲۰:۵۳
پاسخ
47
7
نصیر قرمز
جای باجو و مالدینی تو اون تیم خالی بود
۱۹ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۸:۰۴:۰۷
پاسخ
0
34
فــرزاد
ایتالیایی که من با باجو و راوانلی طرفدارش شدم حالا فقط یک قاب عکس بزرگ قدیمی روی دیواری مخروبه است...
۱۹ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۲:۲۱:۵۷
پاسخ
1
31
لیورپولی دو آتیشه‌ی دهه هفتادی
یادش بخیر ایتالیا یه زمانی یکی از قطبای فوتبال بود و تیماشون همیشه در صدر اروپا بودن. انگار همین دیروز بود که ایتالیا قهرمان جهان شد. بعد از اون تو ۲۰۱۲ به لطف پیرلو به فینال جام ملت های اروپا راه یافتن که بدجوری به اسپانیا باختن. حتی تو ۲۰۰۲ هم اون داوری جنجال برانگیز مقابل ایتالیا و کره نبود بعید نبود که ایتالیا هم قهرمان ۲۰۰۲ میشد. جالبه که فکر کنم تو اون جام جهانی ۱۰ بازیکن واسه ایتالیا گل زدن!!
۱۹ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۲:۱۶:۴۳
پاسخ
1
26
سعید
کلکسیونی از بازیکنای دوس داشتنی بود اون تیم. کلکسیونااا...
۱۹ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۱:۱۸:۵۶
پاسخ
0
88
سعید عاشق لاجوردی
عشق است ایتالیا.عشق است لاتزیو.کلا تیپ .تریپ .سبک.اسامی خشکل.چهره های جذاب.باعث شده که یه شکاف عمیق و با اختلاف با بقییه تیمها داشته باشه.forza italy
۱۹ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۱:۰۹:۵۵
پاسخ
5
58
اشکان
واقعا چه بازیکنایی بودن اگه بزرگی فقط به گلزنی بود که تونی صدتای کریس رونالدو بود. تونی هنوز بازی میکرد یوونتوس بجای رونالدو، تونی رو می‌گرفت هم باکیفیت تر بود هم گلزنتر
۱۹ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۱:۰۹:۳۳
پاسخ
26
66
Cr7-18
):
۱۹ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۱:۲۸:۲۲
26
13
آبی استقلالی
واقعا چه تیمی بود ایتالیا اون سال..فکرشو کن اون سال کاناوارو بین اون همه ستاره توپ طلا رو برد. اینروزا فوتبال خالی از ستاره شده
۱۹ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۰:۲۶:۴۰
پاسخ
3
78
پرسپولیس یوونتوس ایتالیا
تا ابد به یادتان هستم بهترین هاااااااااااا تیمی متشکل از کلی ستاره
۱۸ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۲۳:۵۷:۰۵
پاسخ
0
69
امیر کبیرنژاد
ایتالیای دوست داشتنی دوباره بر می خیزد.
۱۸ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۲۳:۳۷:۰۵
پاسخ
0
59
فقط یوونتوس
ایتالیا دوباره ب قدرت اول فوتبال دنیا چ رده ملی و چ باشگاهی باز میگرده
۱۸ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۲۳:۳۶:۱۸
پاسخ
4
49
رئال مادرید❤
بجز متراتزی....کل این تیم دوست داشتنی بود....البته اگه زیزو از بازی اخراج نمیشد ایتالیا دستش به جام نمیرسید....تیم فرانسه هم کم تیمی نبود...هانری.ریبری.تورام.گالاس.ویلتورد.سانیول.بارتز.زیدان. ..... پاتریک ویرا(هافبک دفاعی فوق العاده).لوییزساها هم نیمکت بودش.
۱۸ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۲۳:۳۴:۱۹
پاسخ
34
43
ایران
یکی از موندگار ترین صحنه ها تو بازی فینال با فرانسه برای من، موقع ضربات پنالتی و خونسردی و غرور و اعتماد به نفس وحشتناک کاناوارو وسط زمین بود، دست به سینه وایستاده بود و انگار مطمئن بود تیمش قهرمان میشه و فقط منتظر شادیه بعد قهرمانی بود، چه تیم دوس داشتنی بود ایتالیای 2006، تیمی که تا آستانه حذف شدن از مرحله گروهیم پیش رفت و اون پنالتی مشکوک توتی جلو استرالیا، گل الکس به آلمان تو نیمه نهایی، خوشحالیه دوس داشتنی گروسو بعد از گل اول به آلمان، قیچی کردن موهای کامورانزی بعد از قهرمانی وسط زمین، یادش بخیر.
۱۸ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۲۳:۰۶:۳۲
پاسخ
3
66